chūn sè mǎn chéng gōng liǔ tíng shēn
春色滿城宮柳廷深
jiù dì zhòng yóu qíng chóu wàn fēn
舊地重遊情愁萬分
zhuī yì qǐ dāng nián qīng méi zhú mǎ de wǒ mén
追憶起當年青梅竹馬的我們
dú yǐn yì bēi huáng téng ràng yǎn lèi shēng wēn
獨飲一杯黃騰讓眼淚升溫
hóng sū shǒu yǐ bú zài wēn rùn
紅酥手已不在溫潤
qīng sī rú xuě bú jiàn hóng chún
青絲如雪不見紅唇
lí suǒ jī nián nǐ dàn le zhuāng shòu le róng yán
離索幾年你淡了妝瘦了容顏
xiāng sī zhī kǔ chán rào zài xīn tóu shēng gēn
相思之苦纏繞在心頭生根
xīn hán ruò gū chéng
心寒若孤城
róng bú jìn xiào shēng
容不進笑聲
zhí shǒu chéng nuò de yǒng héng
執手承諾的永恆
hé shí cái néng wán zhěng
何時才能完整
luò de yí gè rén kōng děng
落得一個人空等
lún wéi yì zhǒng yuán fēn
淪為一種 緣分
yǔ dǎ táo huā luò rù huáng hūn
雨打桃花落入黃昏
fēng chuī bú gàn chè yè lèi hén
風吹不幹徹夜淚痕
yǐ lóu xiāng sī chóu tàn rén zài cǐ què wú hún
倚樓相思愁嘆人在此卻無魂
nà xīn zǎo yǐ zài yuǎn fāng gē qiǎn qī shēn
那心早已在遠方擱淺棲身
rén gè tiān mìng wú cháng cán rěn
人各天命無常殘忍
bìng hún yì shēn gēn suí bàn shēng
病魂一身跟隨半生
chéng wài qī liáng de jiǎo shēng ràng hán yì tū zēng
城外淒涼的角聲讓寒意突增
pò xiǎo lái lín qiáng yán huān xiào pà xún wèn
破曉來臨強顏歡笑怕詢問
xīn hán ruò gū chéng
心寒若孤城
róng bú jìn xiào shēng
容不進笑聲
zhí shǒu chéng nuò de yǒng héng
執手承諾的永恆
hé shí cái néng wán zhěng
何時才能完整
luò de yí gè rén kōng děng
落得一個人空等
lún wéi yì zhǒng yuán fēn
淪為一種 緣分
xīn hán ruò gū chéng
心寒若孤城
róng bú jìn xiào shēng
容不進笑聲
zhí shǒu chéng nuò de yǒng héng
執手承諾的永恆
hé shí cái néng wán zhěng
何時才能完整
luò de yí gè rén kōng děng
落得一個人空等
lún wéi yì zhǒng yuán fēn
淪為一種 緣分
