xī hú shí jǐng zhī sān bái dī xī duān gū shān nán lù
西湖十景之三 白堤西端 孤山南麓
píng lín hú shuǐ dēng lóu tiào wàng qiū yuè zài tián jìng zhōng gǎn xī hú de hào miǎo xǐ dí fán zào de xīn jìng shì tā de shén yùn suǒ zài
憑臨湖水 登樓眺望秋月 在恬靜中感西湖的浩淼 洗滌煩躁的心境 是她的神韻所在
zuò wéi xī hú shí jǐng zhōng de yì jǐng yuán 、 míng liǎng cháo wén rén fù yǒng cǐ jǐng de shī cí duō miáo xiě fàn guī zhōu yè hú zhōu zhōng shǎng yuè
作為西湖十景中的一景 元、明兩朝文人賦詠此景的詩詞 多描寫泛歸舟夜湖 舟中賞月
rú nán sòng sūn ruì shī zhōng yǒu “ yuè lěng hán quán níng bù liú zhào gē hé chǔ fàn zhōu ” zhī jù
如南宋孫銳詩中有 “月冷寒泉凝不流 棹歌何處泛舟”之句
xī hú shì gè guǎng dà de lì tǐ shān shuǐ jǐng sè yǒu jǐng zài chéng zhōng lì rén zài huà lǐ yóu de měi yù kàn dào de dōu shì yí fù sù yǎ de shuǐ mò jiāng nán tú juàn
西湖是個廣大的立體山水景色 有景在城中立 人在畫裡遊的美譽 看到的都是一副素雅的水墨江南圖卷
píng hú wàng qiū yuè gèng shì lóu kě wàng àn kě wàng shuǐ kě wàng
平湖望秋月更是樓可望 岸可望 水可望
bì shàng yǒu sān shī wéi pō gōng shǒu jì
壁上有三詩 為坡公手跡
juàn dì fēng lái hū chuī sàn wàng hú lóu xià shuǐ lián tiān
卷地風來忽吹散 望湖樓下水連天
fàng shēng yú niǎo zhú rén lái wú zhǔ hé huā dào chǔ kāi
放生魚鳥逐人來 無主荷花到處開
shuǐ làng néng lìng shān fǔ yǎng fēng fān sì yǔ yuè zhuāng huí
水浪能令山俯仰 風帆似與月裝回
wèi chéng dà yǐn chéng zhōng yǐn kě dé cháng xián shèng zàn xián
未成大隱成中隱 可得長閒勝暫閒
wǒ běn wú jiā gèng yān wǎng gù xiāng wú cǐ hǎo hú shān
我本無家更焉往 故鄉無此好湖山
xiàn zài de píng hú qiū yuè jǐng zhǐ lóu qián pū jiàn tiào chū hú miàn de shí píng tái tái zhōu wéi yǐ lán gān páng gòu shuǐ xuān xuán guà kāng xī yù tí “ píng hú qiū yuè ” biǎn é
現在的平湖秋月景址 樓前鋪建跳出湖面的石平臺 臺周圍以欄杆 旁構水軒 懸掛康熙御題“平湖秋月”匾額
diē dàng qǐ fú de shān luán liáo rào zhù qīng báo de mí wù shì tā de lún kuò dēng huǒ bān lán de lóu tái yǎn yìng zài táo liǔ de zhī yā jiàn shì tā de méi yǔ
跌宕起伏的山巒繚繞著輕薄的迷霧是她的輪廓 燈火斑斕的樓臺掩映在桃柳的枝椏間是她的眉宇
