lǎo pó ， nǐ shì yì duǒ huā ， nǚ rén huā ， nán rén zhuàn qián nǚ rén huā 。
老婆，你是一朵花，女人花，男人賺錢女人花。
qī yǔ lěng fēng zhōng duō shǎo fán huá rú mèng
淒雨冷風中多少繁華如夢
céng jīng wàn zǐ qiān hóng suí fēng chuī luò
曾經萬紫千紅隨風吹落
mò rán huí shǒu zhōng huān ài wǎn rú yān yún
驀然回首中歡愛宛如煙雲
sì shuǐ nián huá liú zǒu bù liú yǐng zōng
似水年華流走不留影蹤
wǒ kàn jiàn shuǐ zhōng de huā duǒ
我看見水中的花朵
qiáng yào liú zhù yì mǒ hóng
強要留住一抹紅
nài hé zhǎn zhuǎn zài fēng chén
奈何輾轉在風塵
bú zài yǒu wǎng rì yán sè
不再有往日顏色
wǒ kàn jiàn lèi guāng zhōng de wǒ
我看見淚光中的我
wú lì liú zhù xiē shén mó
無力留住些什麼
zhī zài huǎng hū zuì yì zhōng
只在恍惚醉意中
huán yǒu xiē jiù mèng
還有些舊夢
zhè fēn fēn fēi huā yǐ zhuì luò
這紛紛飛花已墜落
wǎng rì shēn qíng zǎo yǐ chéng kōng
往日深情早已成空
zhè liú shuǐ yōu yōu cōng cōng guò
這流水悠悠匆匆過
shuí néng jiāng tā piàn kè wǎn liú
誰能將它片刻挽留
gǎn huái piāo líng de huā duǒ
感懷飄零的花朵
chéng shì zhōng wú cóng jì tuō
城市中無從寄託
rèn nà yǔ dǎ fēng chuī yě chén mò
任那雨打風吹也沉默
zhǒng zài wǒ xīn zhōng
種在我心中
hán bāo dài fàng yì yōu yōu
含苞待放意幽幽
wǒ qiè qiè dì děng hòu
我切切地等候
yǒu xīn de rén lái rù mèng
有心的人來入夢
nǚ rén huā yáo yè zài hóng chén zhōng
女人花搖曳在紅塵中
nǚ rén huā suí fēng qīng qīng bǎi dòng
女人花隨風輕輕擺動
zhī pàn wàng yǒu yì shuāng wēn róu shǒu
只盼望有一雙溫柔手
néng fǔ wèi wǒ nèi xīn de jì mò
能撫慰我內心的寂寞
huā xiāng mǎn zhī tóu
花香滿枝頭
shuí lái zhēn xīn xún fāng zōng
誰來真心尋芳蹤
a kān zhé zhí xū zhé
啊堪折直須折
nǚ rén rú huā huā sì mèng
女人如花花似夢
yè fēng lǐn lǐn dú huí wàng jiù shì qián chén
夜風凜凜獨回望舊事前塵
xiàn yǐ kàn dé tòu bú zài zì kùn
現已看得透不再自困
dàn jué yǒu fēn shù bú zài xiàng yǐ wǎng nà bān bèn
但覺有分數不再像以往那般笨
mǒ lèi hén qīng kuài xiào zhù xíng
抹淚痕輕快笑著行
míng míng zhōng dū zǎo zhù dìng nǐ fù huò pín
冥冥中都早註定你富或貧
shì cuò yǒng bú duì zhēn yǒng shì zhēn
是錯永不對真永是真
rèn nǐ zěn shuō ān shǒu wǒ běn fèn
任你怎說安守我本份
shǐ zhōng xiāng xìn chén mò shì jīn
始終相信沉默是金
shì fēi yǒu gōng lǐ shèn yán mò mào fàn bié rén
是非有公理慎言莫冒犯別人
yù shàng lěng fēng yǔ xiū tài rèn zhēn
遇上冷風雨休太認真
zì xìn mǎn xīn lǐ xiū lǐ huì fěng cì yǔ zhì wèn
自信滿心裡休理會諷刺與質問
xiào mà yóu rén sǎ tuō dì zuò rén
笑罵由人灑脫地做人
