【 fǎn èr huáng màn bǎn 】
【反二黃慢板】
tàn yáng jiā bǐng zhōng xīn dà sòng fú bǎo
嘆楊家秉忠心大宋扶保
dào rú jīn zhī luò de bīng bài huāng jiāo
到如今只落得兵敗荒郊
hèn běi guó xiāo yín zōng dǎ lái zhàn biǎo
恨北國蕭銀宗打來戰表
shàn qiāng duó wǒ zhǔ yé jǐn xiù lóng cháo
擅搶奪我主爺錦繡龍朝
zéi pān hóng zài jīn diàn shuài yìn guà le
賊潘洪在金殿帥印掛了
wǒ fù zǐ dǎo zuò le mǎ qián de yīng háo
我父子倒做了馬前的英豪
jīn shā tān shuāng lóng huì yí zhèn bài le
金沙灘雙龍會一陣敗了
zhī shā dé xuè chéng hé guǐ kū shén háo
只殺得血成河鬼哭神嚎
【 fǎn èr huáng kuài sān yǎn 】
【反二黃快三眼】
wǒ de dà láng ér tì sòng wáng bǎ zhōng jìn le
我的大郎兒替宋王把忠盡了
èr láng ér duǎn jiàn xià mìng fù yīn cáo
二郎兒短劍下命赴陰曹
yáng sān láng bèi mǎ tà shī shǒu bù xiǎo
楊三郎被馬踏屍首不曉
sì bā láng shī fān bāng wú yǒu xià shāo
四八郎失番邦無有下梢
yáng wǔ láng zài wǔ tái xué shàn xiū dào
楊五郎在五臺學禪修道
qī láng ér bèi pān hóng jiàn shè huā biāo
七郎兒被潘洪箭射花標
zhī luò de yáng yán zhāo suí jūn zhēng jiǎo
只落得楊延昭隨軍征剿
kě lián tā jìn dé zhōng yòu jìn xiào
可憐他盡得忠又盡孝
xuè rǎn shā chǎng mǎ bù tíng tí wéi guó xīn láo
血染沙場馬不停蹄為國辛勞
kě lián wǒ bā gè zǐ bǎ sì zǐ sāng le
可憐我八個子把四子喪了
bǎ sì zǐ le wǒ de ér a ！
把四子了 我的兒啊！
【 fǎn èr huáng yuán bǎn 】
【反二黃原板】
kě lián wǒ yì jiā rén wú yǒu xià shāo
可憐我一家人無有下梢
wǎng liǎng chén zéi pān hóng yòu shēng jì qiǎo
魍魎臣賊潘洪又生計巧
qǐng wǒ zhǔ dào wǔ tái kuài lè xiāo yáo
請我主到五臺快樂逍遙
yòu shuí zhī zhōng le nà jiān zéi lóng tào
又誰知中了那奸賊籠套
sì xià lǐ zhòng fān ér yóu rú hǎi cháo
四下裡眾番兒猶如海潮
duō kuī le yáng yán zhāo yì mǎ lái dào
多虧了楊延昭一馬來到
yì gān qiāng bǎo shèng jià chuǎng chū lóng láo
一杆槍保聖駕闖出籠牢
yǒu lǎo fū èr cì lǐ yòu chuǎng zéi dào
有老夫二次裡又闖賊道
hài de wǒ dōng xī shā kǎn zuǒ chōng yòu tū
害的我東西殺砍左衝右突
hǔ zhuàng yáng qún bèi kùn zài liǎng láng shān
虎撞羊群被困在兩狼山
nèi wú yǒu liáng wài wú cǎo pàn bīng bú dào
內無有糧外無草盼兵不到
yǎn jiàn dé wǒ zhè lǎo cán shēn nán yǐ huán cháo
眼見得我這老殘身難以還朝
jī è le jiù gāi bǎ zhàn mǎ zǎi le
飢餓了就該把戰馬宰了
shēn hán lěng jiù gāi bǎ dà yíng fén shāo
身寒冷就該把大營焚燒
bǎo diāo gōng dǎ bú zhù kōng zhōng fēi niǎo
寶雕弓打不著空中飛鳥
gōng zhé xián duàn wéi de shì nǎ tiáo
弓折絃斷為的是哪條
