qīng yá fàng lù zuì kè
青崖放鹿醉客
wèi wèi rén jiàn zhī shēng sè
味味人間知聲色
xié lái tiān dì zuì míng yuè
攜來天地最明月
céng zhào jūn jīn fù zhào wǒ
曾照君今復照我
zuì wú zhōng suì yuè tīng dé
最無衷歲月聽得
sài běi dí wèi xī jiāng nán yóu luò xuě
塞北笛未息江南猶落雪
dà mèng hū shān hǎi zuì lǐ yì qīng hē
大夢呼山海醉裡一輕呵
wàn lǐ shèng táng yóu cǐ dé yān bō
萬里盛唐由此得煙波
hū yì dé lún tái shā lǎo é méi zuǒ
忽憶得輪臺沙老峨眉左
mǎ hòu táo huā mǎ qián xuě jù shì dāng nián sǎ tuō
馬後桃花馬前雪俱是當年灑脫
cán rèn ruò zhòng shí měi jiǔ gòng tiān dì liáo kuò
殘刃若重拾美酒共天地遼闊
hòu lái shì bù zhī wǒ
後來世不知我
miào táng yán yá gāo zhuó
廟堂簷牙高啄
shì jǐng shēng lǐ duō qí shuō
市井聲裡多奇說
yán mǒu liù shí yī zài guò
言某六十一載過
bǐ xià jiē zhǎn fù guì kè
筆下皆斬富貴客
zuì wú yóu chī chēn yīn guǒ
最無由痴嗔因果
cháng fēng bái bìn fà mèng lǐ lùn gōng guò
長風白鬢髮夢裡論功過
xiǎng cǐ shēng xū jīng chén fú jī cuī zhé
想此生須經沉浮幾摧折
fāng yǒu wàn rén zhōng chuán qí yí gè
方有萬人中傳奇 一個
měng wù dé lǎo qù cóng qián sān qiān suì
猛悟得老去從前三千歲
wǎng lái shān chuān jiē gù rén wèi yǒu yí jù bù chéng shuō
往來山川皆故人未有一句不成說
bā bǎi zài mèng xǐng zài wèn rén jiàn wú shú kè
八百載夢醒再問人間無熟客
xīn xuě mǎn jiù xíng bō
新雪滿舊行缽
zuì wú yóu chī chēn yīn guǒ
最無由痴嗔因果
cháng fēng bái bìn fà mèng lǐ lùn gōng guò
長風白鬢髮夢裡論功過
xiǎng cǐ shēng xū jīng chén fú jī cuī zhé
想此生須經沉浮幾摧折
fāng yǒu wàn rén zhōng chuán qí yí gè
方有萬人中傳奇 一個
měng wù dé lǎo qù cóng qián sān qiān suì
猛悟得老去從前三千歲
wǎng lái shān chuān jiē gù rén wèi yǒu yí jù bù chéng shuō
往來山川皆故人未有一句不成說
bā bǎi zài mèng xǐng zài wèn rén jiàn wú shú kè
八百載夢醒再問人間無熟客
xīn xuě mǎn jiù xíng bō
新雪滿舊行缽
