xiāo yáo tàn － chén jìn
逍遙嘆－陳進
suì yuè nán dé chén mò qiū fēng yàn juàn piāo bó
歲月難得沉默秋風厭倦漂泊
xī yáng lài zhù bù zǒu guà zài qiáng tóu shě bù dé wǒ
夕陽賴著不走掛在牆頭捨不得我
xī rì yī rén ěr biān huà yǐ hé cháo shēng xiàng dōng liú
昔日伊人耳邊話已和潮聲向東流
zài huí shǒu wǎng shì yě suí fēng yè yí piàn piàn luò
再回首往事也隨楓葉一片片落
ài yǐ zǒu dào jìn tóu hèn yě fàng qì chéng nuò
愛已走到盡頭恨也放棄承諾
mìng yùn zì rèn yōu mò xiǎng fǎ tài duō yóu bù dé wǒ
命運自認幽默想法太多由不得我
zhuàng zhì líng yún jī fēn chóu zhī jǐ nán féng jī rén liú
壯志凌雲幾分愁知己難逢幾人留
zài huí shǒu què wén xiào chuán zuì mèng zhōng
再回首卻聞笑傳醉夢中
xiào tàn cí qióng gǔ chī jīn kuáng zhōng chéng kōng
笑嘆詞窮古痴今狂終成空
dāo dùn rèn fá ēn duàn yì jué mèng fāng pò
刀鈍刃乏恩斷義絕夢方破
lù huāng yǐ tàn bǎo lǎn zú jì méi rén dǒng
路荒已嘆飽覽足跡沒人懂
duō nián wàng yǎn yù chuān guò
多年望眼欲穿過
hóng chén gǔn gǔn wǒ méi kàn tòu
紅塵滾滾我沒看透
zì cháo mò jìn qiān qíng wàn yuàn yǐ jiē chóu
自嘲墨盡千情萬怨已皆愁
qǔ zhōng rén sàn fā huā bìn bái hóng yán mò
曲終人散發花鬢白紅顏歿
zhú cán wèi jué yǔ rì zhēng huī tú xiāo shòu
燭殘未覺與日爭輝圖消瘦
dāng lèi qián xuè yǐn kuáng yǒng
當淚乾血隱狂湧
bái xuě fēn fēi dōu chéng kōng
白雪紛飛都成空
ài yǐ zǒu dào jìn tóu hèn yě fàng qì chéng nuò
愛已走到盡頭恨也放棄承諾
mìng yùn zì rèn yōu mò xiǎng fǎ tài duō
命運自認幽默想法太多
zhuàng zhì líng yún jī fēn chóu
壯志凌雲幾分愁
zhī jǐ nán féng jī rén liú
知己難逢幾人留
zài huí shǒu què wén xiào chuán zuì mèng zhōng
再回首卻聞笑傳醉夢中
xiào tàn cí qióng gǔ chī jīn kuáng zhōng chéng kōng
笑嘆詞窮古痴今狂終成空
dāo dùn rèn fá ēn duàn yì jué mèng fāng pò
刀鈍刃乏恩斷義絕夢方破
lù huāng yǐ tàn bǎo lǎn zú jì méi rén dǒng
路荒已嘆飽覽足跡沒人懂
duō nián wàng yǎn yù chuān guò
多年望眼欲穿過
hóng chén gǔn gǔn wǒ méi kàn tòu
紅塵滾滾我沒看透
zì cháo mò jìn qiān qíng wàn yuàn yǐ jiē chóu
自嘲墨盡千情萬怨已皆愁
qǔ zhōng rén sàn fā huā bìn bái hóng yán mò
曲終人散發花鬢白紅顏歿
zhú cán wèi jué yǔ rì zhēng huī tú xiāo shòu
燭殘未覺與日爭輝圖消瘦
dāng lèi qián xuè yǐn kuáng yǒng
當淚乾血隱狂湧
bái xuě fēn fēi dōu chéng kōng
白雪紛飛都成空
xiào tàn cí qióng gǔ chī jīn kuáng zhōng chéng kōng
笑嘆詞窮古痴今狂終成空
dāo dùn rèn fá ēn duàn yì jué mèng fāng pò
刀鈍刃乏恩斷義絕夢方破
lù huāng yǐ tàn bǎo lǎn zú jì méi rén dǒng
路荒已嘆飽覽足跡沒人懂
duō nián wàng yǎn yù chuān guò
多年望眼欲穿過
hóng chén gǔn gǔn wǒ méi kàn tòu
紅塵滾滾我沒看透
zì cháo mò jìn qiān qíng wàn yuàn yǐ jiē chóu
自嘲墨盡千情萬怨已皆愁
qǔ zhōng rén sàn fā huā bìn bái hóng yán mò
曲終人散發花鬢白紅顏歿
zhú cán wèi jué yǔ rì zhēng huī tú xiāo shòu
燭殘未覺與日爭輝圖消瘦
dāng lèi qián xuè yǐn kuáng yǒng
當淚乾血隱狂湧
bái xuě fēn fēi dōu chéng kōng
白雪紛飛都成空
