wǒ de nǐ de tā de fēng jǐng
我的 你的 他的風景
kū de xiào de mèng de xīn qíng
哭的 笑的 夢的心情
nà yì tiān chéng shì tū rán jiàn biàn tòu míng
那一天城市突然間變透明
guāng yīn shēn chǔ yì shēng dīng níng
光陰深處一聲叮嚀
rén shēng tiān dì hū rú yuǎn xíng
人生天地 忽如遠行
bǐng zhú yí shùn liǔ àn huā míng
秉燭一瞬 柳暗花明
pāi guò bǎi chǐ lán gān
拍過百尺欄杆
mài jìn qiān nián mén tíng
邁進千年門庭
wǒ zhōng wū zhēng kāi yǎn jīng
我終於睜開眼睛
zǒu yì quān táng sòng yuán míng qīng
走一圈唐宋元明清
xiē jiǎo zài mǔ dān tíng
歇腳在牡丹亭
jiāng qián shì jīn shēng qiān gǔ fēng liú yì yī yī diǎn píng
將前世今生千古風流一一一點評
liè jū jí chí táo huā méi xuě pū miàn kàn bù qīng
列車疾馳桃花梅雪撲面看不清
kōng zhōng bái sè qīng tíng
空中白色蜻蜓
tā qù nán míng běi míng
它去南溟北溟
shǔ dào cā jiān yín hé zhēng dù zhuàng fān yì tiān xīng
蜀道擦肩銀河爭渡撞翻一天星
fēi liú zhí xià fǔ cǎo chéng yíng cóng cóng hé míng
飛流直下腐草成螢淙淙合鳴
yí shān lǐ shuǐ bēn yún zhú yuè wèi chéng dí chuī bù tíng
移山理水奔雲逐月渭城笛吹不停
xī chū yáng guān hé rén bù piāo líng
西出陽關何人不飄零
wǒ de nǐ de tā de bèi yǐng
我的 你的 他的背影
fēng lǐ yǔ lǐ mèng lǐ ān jìng
風裡 雨裡 夢裡安靜
wǒ hū huàn shú xī de xìng míng wú rén huí yīng
我呼喚熟悉的姓名 無人回應
jì yì lǐ děng yí gè qīng míng
記憶裡等一個清明
wǒ duì fēng huā xuě yuè zhōng qíng
我對風花雪月鍾情
qiě xíng qiě fàng méi mù qīng yíng
且行且放 眉目輕盈
guò wǎng xū duō bēi huān
過往許多悲歡
dé shī zì yǒu míng míng
得失自有冥冥
wǒ bú zài cè ěr qīng tīng
我不再側耳傾聽
zǒu yí lù táng sòng yuán míng qīng
走一路唐宋元明清
zhōng diǎn zài lǜ liǔ yíng
終點在綠柳營
bǎ yàn zhào kāng kǎi qín huái fēng yǎ zhuāng le yì jiǔ píng
把燕趙慷慨秦淮風雅裝了一酒瓶
zuì wò shā chǎng jiāng shān rú huà huà zhōng rén bù xǐng
醉臥沙場江山如畫畫中人不醒
gǔ dào bēn lái shòu mǎ
古道奔來瘦馬
tà suì chén tǔ gōng míng
踏碎塵土功名
xiōng nú wèi miè lóu lán wèi zhǎn dōng hǎi bō nán píng
匈奴未滅樓蘭未斬東海波難平
ān dé měng shì fēng huǒ cháng hóng zài liè jīng bīng
安得猛士烽火長虹再列精兵
wān gōng zǒu shí zhàng jiàn yáng shā xīng wáng hé rén zhù dìng
彎弓走石仗劍揚沙興亡何人註定
cuì yǔ jīn líng shè xiàng tiān láng xīng
翠羽金翎射向天狼星
xià yí yè táng sòng yuán míng qīng
下一頁唐宋元明清
huī bié le yán huáng líng
揮別了炎黃陵
kàn mó tiān guǎng shà ní hóng dān qīng jiàn jiàn jiàn fēn míng
看摩天廣廈霓虹丹青漸漸漸分明
cǐ xīn ān chǔ cǐ shēn guī chǔ huá dēng zhèng xiāng yíng
此心安處此身歸處華燈正相迎
shuí zhī lái zhě wú qióng
誰知來者無窮
shuí jì qù zhě wú xíng
誰記去者無形
jiāng fēng sà tà luò mù wú biān sháo huá liú bú jìn
江風颯沓落木無邊韶華流不盡
sì yě wāng yáng guó sè tiān guāng lǎn wéi míng jìng
四野汪洋國色天光攬為明鏡
jìng zhōng zhào wǒ xīn shì yí yè suí tiān suí dì yuǎn xíng
鏡中照我心事一葉隨天隨地遠行
tiān dì běn duō qíng
天地本多情
