shuí rén cuò bǎi jiā jìng mò suì yuè rú cǐ bān bó
誰人錯 百家靜寞 歲月如此斑駁
líng xū yīn yǎ dī yín zhù piàn yè wèi zhān yī cè
凌虛喑啞低吟著 片葉未沾衣側
qīng shān sù shǒu yǎn yǎn xiào yì kāi hé
青衫素手 偃偃笑意開合
qīng qiāo qí zǐ luò xià zhè yì jú shì shān hé
輕敲棋子落下這一局是山河
shuí shuō jūn zǐ bù néng zhí jiàn pò chǔ gē
誰說君子不能執劍破楚歌
lǐn liè chè wǒ qì pò
凜冽徹我氣魄
huāng yě shēn bái gǔ āi tiān dì yǐ chén mò
荒野深 白骨哀 天地已沉默
zhè tiān xià zǎo yǐ shì jīng qīng wèi zhuó
這天下早已是涇清渭濁
shèng zhě cóng lái shì jiāng gù shì zhuàn kè
勝者從來是將故事篆刻
tú liú bài zhě qiǎo rán tuí bài qián hé
徒留敗者悄然頹敗乾涸
wǒ shēn cè zòng yǒu nà xū duō bù shě
我身側縱有那許多不捨
què zǎo yǐ yóu bù dé wǒ qù xuǎn zé
卻早已由不得我去選擇
cǐ yè míng yuè shì fǒu huán rú zuó liàng zhù
此夜明月 是否還如昨亮著
wù shān ā zhū zǐ bēi gē ā fáng jiāng lèi míng kè
兀山阿 諸子悲歌 阿房將淚銘刻
bì xuè yóu zhào wǒ xīn hè hè dàn wàng běn xìng wéi hé
碧血尤照我心赫赫 淡忘本性為何
qiān qiān wēn rùn zhuó zhuó jié rán zì dé
謙謙溫潤 濯濯孑然自得
xiù mù kāi hé huí shǒu jiàn qīng jué tài rán zì ruò
秀目開闔回首間清絕泰然自若
shuí shuō jūn zǐ bù néng zhí jiàn pò chǔ gē
誰說君子不能執劍破楚歌
pǔ xiě jǐn xiù shān hé
譜寫錦繡山河
céng nián shào sī wú xié biàn shì fēi shàn è
曾年少 思無邪 辨是非善惡
zǒng yǒu rén néng yǔ wǒ gū jiǔ zhēn zhuó
總有人能與我沽酒斟酌
shèng zhě cóng lái shì jiāng gù shì zhuàn kè
勝者從來是將故事篆刻
tú liú bài zhě qiǎo rán tuí bài qián hé
徒留敗者悄然頹敗乾涸
wǒ shēn cè zòng yǒu nà xū duō bù shě
我身側縱有那許多不捨
què zǎo yǐ yóu bù dé wǒ qù xuǎn zé
卻早已由不得我去選擇
cǐ yè míng yuè shì fǒu huán yī xī liàng zhù
此夜明月 是否還依稀亮著
shì fǒu jiù cǐ yì bǐ dài guò
是否就此一筆帶過
