shēng lǎo bìng sǐ yuàn zēng huì ài
生老病死 怨憎會愛
rén shēng zài shì rú shēn chǔ jīng jí
人生在世 如身處荊棘
wàn wù wú cháng yǒu shēng yǒu miè
萬物無常 有生有滅
jīn shēng jiē shì qián shēng yīn guǒ
今生皆是 前生因果
zǒu guò qiān shān wàn shuǐ tà guò jiāng nán mò běi
走過千山萬水 踏過江南漠北
suān tián kǔ là cháng biàn bù zhī jué yǐ guò duō nián
酸甜苦辣嚐遍 不知覺已過多年
cái fā xiàn yí shùn jiàn hěn yáo yuǎn
才發現 一瞬間 很遙遠
wǒ xiàn rù mí wǎng guò wǒ yě céng shī luò guò
我陷入迷惘過 我也曾失落過
wǒ tái tóu qù wèn fó fó tā duì wǒ shuō hěn duō
我抬頭去問佛 佛他對我說很多
wǒ huǎng rán dùn wù le fàng xià le
我恍然 頓悟了 放下了
rén shēn yí shì cǎo mù yì chūn dàn zhǐ jiàn
人身一世草木一春彈指間
hé bú ràng zì jǐ kuài lè qǐ lái zì zài rén shì jiàn
何不讓自己快樂起來自在人世間
wǒ dǒng le lǐ jiě le
我懂了 理解了
huì děng dào nà yì duǒ huā kāi de shí jiàn
會等到那一朵花開的時間
xiào zhù miàn duì bú qù mán yuàn yōu rán xīn suí
笑著面對 不去埋怨 悠然 心隨
kǔ hǎi wú biān kàn pò hóng chén fāng shàng àn
苦海無邊 看破紅塵方上岸
pú tí běn wú shù zhè míng jìng yě yì fēi tái
菩提本無樹 這明鏡也亦非臺
běn lái wú yí wù hé chǔ rě nà chén āi
本來無一物 何處惹那塵埃
rén shēn yí shì cǎo mù yì chūn dàn zhǐ jiàn
人身一世草木一春彈指間
hé bú ràng zì jǐ kuài lè qǐ lái zì zài rén shì jiàn
何不讓自己快樂起來自在人世間
wǒ dǒng le lǐ jiě le
我懂了 理解了
huì děng dào nà yì duǒ huā kāi de shí jiàn
會等到那一朵花開的時間
xiào zhù miàn duì bú qù mán yuàn yōu rán xīn suí
笑著面對 不去埋怨 悠然 心隨
kǔ hǎi wú biān kàn pò hóng chén fāng shàng àn
苦海無邊 看破紅塵方上岸
pú tí běn wú shù zhè míng jìng yě yì fēi tái
菩提本無樹 這明鏡也亦非臺
běn lái wú yí wù hé chǔ rě nà chén āi
本來無一物 何處惹那塵埃
shì shàng běn wú shì lái ǒu rán qù bì rán
世上本無事 來偶然 去必然
wàn wù jiē huà xiāng xīn bú biàn jiē bú biàn
萬物皆化相 心不變 皆不變
chà nà biàn shì yǒng héng zhǒng rú shì yīn
剎那便是永恆 種如是因
shōu rú shì guǒ yí qiè wéi xīn zào
收如是果 一切唯心造
xiū de bǎi shì fāng kě tóng zhōu dù
修的百世方可 同舟渡
xiū dé qiān shì fāng néng gòng zhěn mián
修得千世方能 共枕眠
wǔ bǎi cì de níng móu huàn yí cì de cā jiān
五百次的凝眸 換一次的擦肩
qián shēng de wǔ bǎi cì huàn jīn shēng cā jiān
前生的五百次換今生擦肩
