shì shuǐ bǎ róng yán mó miè chéng shā
逝水把容顏磨滅成沙
qiān nián děng dài huí shǒu yí chà
千年等待回首一剎
cháng jiàn róng zhuāng héng dāo kuà bái mǎ
長劍戎裝橫刀跨白馬
ér nǚ qíng cháng xiōng zhōng lào xià
兒女情長 胸中烙下
shā chǎng chì zhà zhú lù píng tiān xià cāng lǎo le méi fā
沙場叱吒逐鹿憑天下蒼老了眉發
liú nián cōng cōng xū dù jī fān chūn xià
流年匆匆虛度幾番春夏
dà mò fēi huā yòng nǐ shuāng shǒu zài wǒ mèng zhōng kè huà
大漠飛花 用你雙手 在我夢中刻畫
zhī wéi yì rén fēng qíng wàn zhǒng qīng jìn suǒ yǒu nián huá
只為一人 風情萬種 傾盡所有年華
zhàn fēng huǒ jiǔ xiāo
戰 烽火九霄
míng míng zhī zhōng què zhù dìng zài jié nán táo
冥冥之中卻註定在劫難逃
kōng zhī qiān xún hǎi zhī wàn dào
空之千尋 海之萬道
ràng nǐ bái gǔ bàn wǒ huà chéng fēng
讓你白骨伴我化成風
zài zhè yān huǒ rén jiàn xiào ào
在這煙火人間笑傲
fù bié yì qǔ mèng jìn le
賦別 一曲夢盡了
máng máng shān wàn zhòng hóng yàn fēi guò běi fēng xiāo sè
茫茫 山萬重 鴻雁飛過 北風蕭瑟
chì lè chuān shàng yì qǔ mù gē
敕勒川上 一曲牧歌
gū chéng céng yǒu tiě mǎ jīn gē
孤城曾有 鐵馬金戈
gǔ dào mù mǎ rén piāo bó
古道 牧馬人漂泊
fāng cǎo lián tiān mèng xǐng shēn shì kè yǐ cuō tuó
芳草連天 夢醒身是客 已蹉跎
yǒu duō shǎo cháng hé rì luò
有多少長河日落
rén dào shì cāng hǎi sāng tián de jì mò
人道是 滄海桑田的寂寞
yè guāng bēi zhōng pú táo měi jiǔ
夜光杯中葡萄美酒
bú guò shì qīng shǐ shèng yú yì dī mò
不過是青史剩餘一滴墨
jì jì kuàng yě fēng hēi yè gōu lè huāng liáng zhī hé
寂寂 曠野風 黑夜勾勒 荒涼之河
qiān zhàng dēng huǒ cán quē shí kè
千帳燈火 殘缺石刻
xiàng shuí sù shuō bēi huān lí hé
向誰訴說 悲歡離合
jiàn zài huáng shā lǐ mó chū sài de gē
劍在黃沙裡磨 出塞的歌
zǎo yǐ bèi chàng chè
早已被唱徹
kě shì jiù shí míng yuè céng zhào wǒ
可是舊時明月曾照我
xuě yōng chéng pò bǎ pí pa zài bō
雪擁城破把琵琶再撥
xián gē jìn zài xù kōng hóu yōu yōu
絃歌盡 再續箜篌 悠悠
xūn rì nuǎn xiāng mǎn xiù
燻 日暖香滿袖
yíng měi jiǔ jìng rì yōu yóu
盈美酒 竟日優遊
xià zhì shí yǔ xié liáng fēi chén shōu
夏至時雨攜涼飛塵收
xǐ bái lù yáo luò dāng gāo qiū
喜白露搖落當高秋
shuò qì yán hán dōng xiàn xuě zhuì fēn fēn
朔氣嚴寒冬 霰雪墜紛紛
wù bǎi nián zhí shǒu
誤 百年執手
biàn jiāng jú huā chā mǎn tóu
便將 菊花插滿頭
xīn lái shòu kàn kàn chóng jiǔ
新來瘦 看看重九
