shì bu shì měi zhǒng gǎn qíng dōu bù róng chén nì fàng sì
是不是 每種感情都不容沉溺放肆
jiāo xīn dàn rú jūn zǐ
交心淡如君子
zhī dào shì nà xiē wú guān fēng huā xuě yuè de xiāng sī
只道是 那些無關風花雪月的相思
shuō lái jī rén néng zhī
說來幾人能知
yuàn nèi dōng chū xī nián yǔ nǐ zāi de táo shù
院內冬初昔年與你栽的桃樹
yè luò zǎo zuò chén tǔ
葉落早做塵土
xīn xuě lái shí yòu jiāng chén jiǔ mái le jī hú
新雪來時 又將陳酒埋了幾壺
pàn nǐ guī lái hòu duì zhuó
盼你歸來後對酌
chuān guò luò yàn xiū zhú kàn guò yuè shēng rì mù
穿過落雁修竹 看過月升日暮
nǐ shuō yǒu yí rì zǒng huì míng yáng tiān xià shí xiàn nǐ bào fù
你說有一日總會名揚天下實現你抱負
nà shí dī tóu tì nǐ jiàn suì chán zhù xīn liú sū
那時低頭替你劍穗纏著新流蘇
xīn yuàn wèi tīng qīng chǔ
心願未聽清楚
huán guà zhù liú sū shì fǒu yīng gāi mǎn zú
還掛著流蘇 是否應該滿足
yě wéi nǐ féng hǎo dōng yī jì qù shū xìn yì liǎng jù dīng zhǔ
也為你縫好冬衣寄去書信一兩句叮囑
gāi qìng xìng zhì yuǎn zhì shū nǐ wǒ huán wèi zhì mò lù
該慶幸至遠至疏你我還未至陌路
shì shí guāng cóng lái cán kù
是時光從來殘酷
zuì hài pà jiǔ sì xián tán shí hòu tīng jiàn nǐ míng zì
最害怕 酒肆閒談時候聽見你名字
yǔ qì qī fēn shú shí
語氣七分熟識
huí guò shén xiào wèn hé fāng dà xiá xìng míng jìng bù zhī
回過神 笑問何方大俠姓名竟不知
xiào róng yǒu duō fěng cì
笑容有多諷刺
zhēn jiǔ dú zhuó xì xuě fēn fēn fù shàng méi mù
斟酒獨酌 細雪紛紛覆上眉目
qīng hán yǐ rán rù gǔ
清寒已然入骨
huán yì zuì chū yǒu nǐ chě guò yī xiù qīng fú
還憶最初 有你扯過衣袖輕拂
xiào shuō xuě róng sì lèi zhū
笑說雪融似淚珠
céng jīng xiāng bàn xiāng hù shuō zhù chū xīn bú fù
曾經相伴相護 說著初心不負
xiǎng qǐ mǒu yí rì péi nǐ cè mǎ tóng yóu nào shì zhōng màn bù
想起某一日陪你策馬同遊鬧市中漫步
nà shí zhèng féng yáng zhōu sān yuè táo huā pū mǎn lù
那時正逢揚州三月桃花鋪滿路
shén qíng nán miǎn huǎng hū
神情難免恍惚
jiāng hú de jìn tóu shì fǒu zhī shèng gū dú
江湖的盡頭是否只剩孤獨
dōu guài wǒ líng lóng xīn sī zhí niàn tài guò yǐ chén wǎng zì fù
都怪我玲瓏心思執念太過以塵網自縛
qián fāng tài liáo kuò ruò wèn cǐ qù yīng qù xiàng hé chǔ
前方太遼闊若問此去應去向何處
bǎ lái lù dāng zuò guī tú
把來路當做歸途
táo shù xià nà nián luò xuě wéi nǐ chàng yí duàn lè fǔ
桃樹下 那年落雪為你唱一段樂府
xìn le rén bù rú gù
信了人不如故
zhī rú jīn máng máng dà xuě zhī zhōng děng zhù shuí huí gù
只如今茫茫大雪之中等著誰回顧
míng zhī wú rén huí gù
明知無人回顧
shuí néng chū xīn bú fù
誰能初心不負
