dōu shuō nà yǒu qíng rén jiē chéng juàn shǔ
都說那有情人皆成眷屬
wéi shén mó yín hé àn gé duàn shuāng xīng
為什麼銀河岸隔斷雙星
suī yǒu líng xī yì diǎn tōng
雖有靈犀一點通
què luò de láo yàn fēn fēi gè xī dōng
卻落得勞燕分飛各西東
láo yàn fēn fēi gè xī dōng
勞燕分飛各西東
zǎo zhī chūn mèng zhōng chéng kōng
早知春夢終成空
mò rú dāng chū bù xiāng féng
莫如當初不相逢
hèn chóng chóng yuàn chóng chóng
恨重重 怨重重
rén jiàn zuì kǔ shì qíng zhǒng
人間最苦是情種
yí bù bù zhuī bù huí nà lí rén yǐng
一步步追不回那離人影
yì shēng shēng sù bú jìn wèi liǎo qíng
一聲聲訴不盡未了情
zhī shuō yǔ nǐ xiāng féng sān shēng yǒu xìng
只說與你相逢三生有幸
yòu shuí zhī hǎo yīn yuán zǒng shì wú píng
又誰知好姻緣總是無憑
ǒu duàn sī lián xīn yù suì
藕斷絲連心欲碎
què jiào wǒ wàng duàn yún tiān lèi wú shēng
卻叫我望斷雲天淚無聲
wàng duàn yún tiān lèi wú shēng
望斷雲天淚無聲
zǎo zhī chūn mèng zhōng chéng kōng
早知春夢終成空
mò rú dāng chū bù xiāng féng
莫如當初不相逢
hèn chóng chóng yuàn chóng chóng
恨重重 怨重重
rén jiàn zuì kǔ shì qíng zhǒng
人間最苦是情種
yí bù bù zhuī bù huí nà lí rén yǐng
一步步追不回那離人影
yì shēng shēng sù bú jìn wèi liǎo qíng
一聲聲訴不盡未了情
dōu shuō nà yǒu qíng rén jiē chéng juàn shǔ
都說那有情人皆成眷屬
wéi shén mó yín hé àn gé duàn shuāng xīng
為什麼銀河岸隔斷雙星
suī yǒu líng xī yì diǎn tōng
雖有靈犀一點通
què luò de láo yàn fēn fēi gè xī dōng
卻落得勞燕分飛各西東
láo yàn fēn fēi gè xī dōng
勞燕分飛各西東
