wǒ jīn dú bào pí pa wàng
我今獨抱琵琶望
āi ! gāo gē ― qǔ jì shēng rù hàn bāng
哎!高歌―曲寄聲入漢邦
huà duǎn què qíng cháng
話短卻情長
jiā guó zuì nán wàng ， bēi fù chuàng
家國最難忘，悲復愴
cǐ shēn rù shuò fāng
此身入朔方
ài ! bēi shēng dī sù hàn nǚ niàn hàn bāng
唉!悲聲低訴漢女念漢邦
( yǐ fǎn èr huáng )
(乙反二黃)
yì huí tóu chǔ yì xīn shāng
一回頭處一心傷
shēn zài hú biān xīn zài hàn
身在胡邊心在漢
zhǐ yǒu nà tóng yún bái xuě
只有那彤雲白雪
bǐ dé wǒ jiǎo jié xīn cháng
比得我皎潔心腸
cǐ hòu jūn děng mò cháo guān wài kàn
此後君等莫朝關外看
huáng tǔ jìng mái xiāng
黃土竟埋香
mò wèn wáng qiáng shēng sǐ kuàng
莫問王嬙生死況
zuì shì nài rén píng diào
最是耐人憑弔
jiù shì sài wài yì mǒ xié yáng
就是塞外一抹斜陽
pà tīng nà gǔ niǎo bēi míng
怕聽那鶻鳥悲鳴
yì dí hú jiā yǎn què le pí pa shēng làng
一笛胡笳掩卻了琵琶聲浪
yí zhèn zhèn hú jiā shēng xiǎng
一陣陣胡笳聲響
yì lǚ lǚ huāng yān mí wǎng
一縷縷荒煙迷惘
shāng xīn bù rěn huí tóu wàng
傷心不忍回頭望
mǎ shàng qī liáng ， mǎ xià qī liáng
馬上淒涼，馬下淒涼
fán bǎ āi yīn jì wǒ diē niáng
煩把哀音寄我爹孃
mò yuàn wáng qiáng ， mò guà wáng qiáng
莫怨王嬙，莫掛王嬙
( yǐ fǎn zhōng bǎn )
(乙反中板)
wǒ yǒu wèi liǎo xīn tóu yuàn
我有未了心頭願
shuí zhī wǒ sī gù guó
誰知我思故國
gèng hèn wǒ dì jūn wáng
更恨我地君王
shǒu bào pí pa jīng yǐ qì bù chéng shēng
手抱琵琶經已泣不成聲
nán bǎ āi xián zhèn xiǎng
難把哀弦震響
tā cháo shì shuí shōu wǒ gá bái gǔ
他朝是誰收我噶白骨
pà nán sì sū wǔ huán xiāng
怕難似蘇武還鄉
fán láo jì yǔ wǒ shuāng qīn
煩勞寄語我雙親
mò chuí lǎo lèi wàng tiān yá
莫垂老淚望天涯
dāng shǎo bǎ wǒ wáng qiáng shēng yǎng
當少把我王嬙生養
wéi wǒ bài shàng xián huáng dì
為我拜上賢皇帝
( zhèng xiàn èr huáng )
(正線二黃)
cǐ hòu mò zài tiāo mín nǚ
此後莫再挑民女
yīng gāi ài xī lí mín
應該愛惜黎民
gèng yīng kè chá mín jiàn tòng yǎng
更應恪察民間痛癢
yáo wàng hàn guān tú xī bié
遙望漢關徒惜別
mèng hún nán wàng dào jiā xiāng
夢魂難望到家鄉
dài wáng qiáng guì chén āi
待王嬙跪塵埃
bài xiè diē niáng jiào yǎng
拜謝爹孃教養
bài bié le hàn jiā zǐ mèi
拜別了漢家姊妹
bài bié le hù sòng guān hán chāng
拜別了護送官韓昌
hū tīng dé yí zhèn zhèn hú jiā
忽聽得一陣陣胡笳
bù yóu rén xīn xián zhèn dàng
不由人心絃震盪
wáng zhāo jūn xīn máng yì luàn
王昭君心忙意亂
jīng xīn bù gǎn xiàng qián wǎng
驚心不敢向前往
