qiān qiān wàn wàn zhǎn dēng děng huí guò lí rén
千千萬萬盞燈等回過離人
mén qián cǎo mù qīng qīng sòng jūn yì chéng
門前草木青青送君一程
qiě gē qiě xíng qiě jì cǐ shēng míng yuè hóu guī rén
且歌且行且記此生明月侯歸人
rì hòu shān gāo shuǐ cháng wú nà shēng
日後山高水長無那聲
dī dī dā dā yǔ shēng xiǎng guò mèng jī gèng
滴滴答答雨聲響過夢幾更
mò wèn jiā guó shān hé hé yǐ méng chén
莫問家國山河何以蒙塵
liú xuè liú lèi liú shuí yì rén liú nián lǐ fú chén
流血流淚留誰一人流年裡浮沉
cháng hèn xiāng sī tiáo dì gé zhòng chéng
長恨相思迢遞隔重城
bù zhī gù yuán ér jīn huán zài mó （ gù yuán kě huán zài mó ）
不知故園而今還在麼（故園可還在麼）
bù zhī chūn xià qiū dōng jī lún le （ sì jì yòu jī lún le ）
不知春夏秋冬幾輪了（四季又幾輪了）
bù zhī děng hòu de rén guò dé hǎo má （ guò dé hǎo bu hǎo ne ）
不知等候的人過得好嗎（過得好不好呢）
zhè yí lù zěn mó huí tóu ne
這一路怎麼回頭呢
yù mén guān wài tā tí jiàn shǒu wàng gū chéng
玉門關外他提劍守望孤城
yǒu xuě fēi luò de huáng hūn
有雪飛落的黃昏
kàn fú shēng mèng lǐ dān xīn rè chén
看浮生夢裡丹心熱忱
sān chǐ bì xuè jìn fù dāo rèn
三尺碧血盡付刀刃
tīng wén gù lǐ qī yuè jiàn yǔ xuě fēn fēn
聽聞故里七月間雨雪紛紛
wū yán xià tā réng zài děng
屋簷下她仍在等
cǎo mù kū huáng jī jì bù rěn xiāng wèn
草木枯黃幾季不忍相問
tái yǎn wàng wēi wēi wáng chéng
抬眼望巍巍王城
qiān qiān wàn wàn zhǎn dēng děng huí guò lí rén
千千萬萬盞燈等回過離人
mén qián cǎo mù huí chūn jūn fù zhēng chéng
門前草木回春君復征程
qiě gē qiě xíng qiě jì cǐ shēng míng yuè hóu guī rén
且歌且行且記此生明月侯歸人
rì hòu shān gāo shuǐ cháng tīng yǔ shēng
日後山高水長聽雨聲
dī dī dā dā yǔ shēng xiǎng guò mèng jī gèng
滴滴答答雨聲響過夢幾更
bú wàng jiā guó shān hé hé yǐ méng chén
不忘家國山河何以蒙塵
liú xuè liú lèi liú shuí yì rén liú nián lǐ fú chén
流血流淚留誰一人流年裡浮沉
cháng hèn xiāng sī tiáo dì gé zhòng chéng
長恨相思迢遞隔重城
sì hū gù yuán zǎo yǐ bú zài le （ gù yuán zǎo yǐ bú zài ）
似乎故園早已不在了（故園早已不在）
sì hū chūn xià qiū dōng qiān zài le （ sì jì guò le qiān zài ）
似乎春夏秋冬千載了（四季過了千載）
sì hū děng hòu de rén děng bú dào le （ wéi hé děng le yòu děng ）
似乎等候的人等不到了（為何等了又等）
zhè yí lù sì hū hěn cháng ne
這一路似乎很長呢
yù mén guān wài tā tí jiàn shǒu wàng gū chéng
玉門關外他提劍守望孤城
yǒu xuě fēi luò de huáng hūn
有雪飛落的黃昏
kàn fú shēng mèng lǐ dān xīn rè chén
看浮生夢裡丹心熱忱
sān chǐ bì xuè jìn fù dāo rèn
三尺碧血盡付刀刃
tīng wén gù lǐ qī yuè jiàn yǔ xuě fēn fēn
聽聞故里七月間雨雪紛紛
wū yán xià tā réng zài děng
屋簷下她仍在等
cǎo mù kū huáng jī jì bù rěn xiāng wèn
草木枯黃幾季不忍相問
tái yǎn wàng wēi wēi wáng chéng
抬眼望巍巍王城
yù mén guān wài tā tí jiàn shǒu wàng gū chéng
玉門關外他提劍守望孤城
yǒu xuě fēi luò de huáng hūn
有雪飛落的黃昏
huān xiào lèi hén yǎn yì zhè yóu zǐ qíng shēn
歡笑淚痕演繹這遊子情深
shū xiě qīng shǐ huà běn
書寫青史話本
tīng wén gù lǐ qiān bǎi nián yǔ xuě fēn fēn
聽聞故里千百年雨雪紛紛
qiān bǎi nián tā réng zài děng
千百年她仍在等
yòu shì yì chǎng rén jiàn yuè luò rì shēng
又是一場人間月落日升
tái yǎn wàng shēn hòu kōng chéng
抬眼望身後空城
yí shì bǎi nián ， yuán lái yǐ yǒu bǎi shì 。 wǒ céng yǐ wéi zhè lǐ zhuāng zài zhù wǒ suǒ yǒu de xiàng wǎng ， kě hòu lái wǒ cái míng bái ， zhè zhǐ shì yí zuò kōng kōng de chéng 。
一世百年，原來已有百世。我曾以為這裡裝載著我所有的嚮往，可後來我才明白，這只是一座空空的城。
