bái cí wǎn wū péng chuán yóu zhǐ sǎn
白瓷碗 烏篷船 油紙傘
zhuǎn shēn hū jiàn jiā rén
轉身忽見佳人
yān zhī dàn yǎn bō zhuǎn bù kuǎn kuǎn
胭脂淡 眼波轉 步款款
zhào zǐ shàn mù zhuō àn sōng mò sàn
櫂子扇 木桌案 松墨散
yí duàn gù shì xiě dào
一段故事寫到
lí bā yuàn jiù cháng shān lǎo yān gǎn
籬笆院 舊長衫 老煙桿
dāng téng wàn pá shàng nòng biān huī wǎ qiáng
當藤蔓爬上弄邊灰瓦牆
zhē zhù le bān bó de cāng sāng
遮住了斑駁的滄桑
yǔ qīng qiāo shuí jiā mén qián qīng shí xiàng
雨輕敲誰家門前青石巷
dǎo yìng tiān biān yì diǎn xī yáng
倒映天邊一點夕陽
zài zhè cháng jiāng yǐ nán de dì fāng
在這長江以南的地方
yǒu lǎo jiē piāo sàn zhù jiǔ xiāng
有老街飄散著酒香
táo sū bǐng lóng xū táng méi zǐ tāng
桃酥餅龍鬚糖梅子湯
gǔ xiàng hái tóng huān xiào mó yàng
古巷孩童歡笑模樣
zhú téng cháng yǐ chá hú lǎo yān qiāng
竹藤長椅茶壺老煙槍
xì tái shàng chàng yì zhé xī xiāng
戲臺上唱一折西廂
zuò kàn yún juǎn yún shū fù yì shāng
坐看雲捲雲舒復一觴
bái qiáng dài wǎ zú yǐ dǐ bàn gè shèng táng
白牆黛瓦 足以抵半個盛唐
yǒu gè cháng jiāng yǐ nán de dì fāng
有個長江以南的地方
yú huǒ zhào zhù yuè dì wú xiāng
漁火照著越地吳鄉
huàn shā nǚ zhèng dí xǐ zhù ní cháng
浣紗女正滌洗著霓裳
jīng yàn le guò lù mài huò láng
驚豔了過路賣貨郎
shuō shū xiān shēng huán zài duān zhù qiāng
說書先生還在端著腔
xù xù sù shuō nán lái běi wǎng
絮絮訴說南來北往
cháng jiāng yǐ nán de dì fāng
長江以南的地方
qiān nián hòu gǔ yáo huán zài chàng
千年後古謠還在唱
xiǎo qiáo liú shuǐ liú zhù le shí guāng
小橋流水留住了時光
shī huà bān qǐ lí de tǔ rǎng
詩畫般綺麗的土壤
yān yǔ fēi huā méng lóng le yǎn kuàng
煙雨飛花朦朧了眼眶
dù chuán kè yòu zài shuí xīn shàng
渡船客又在誰心上
xián qiāo qí zǐ tái shǒu yòu yí zhù
閒敲棋子抬手又一著
jìng hòu lún huí guò yì shēng fēng liú tì tǎng
靜候輪迴 過一生風流倜儻
