zhī qiú dāng nián qī fēn cái lì jiāng nǐ miáo mó wú yú
只求當年七分才力 將你描摹無虞
nán xiàn jǐn xiù zì jù ， zhé shà líng lóng cí bǐ
難現錦繡字句，折煞玲瓏詞筆
bù gān yuàn mò rèn shì wǒ jiāng láng cái jìn
不甘願默認是我江郎才盡
chén yán wù qù yòu hé yòng xián rén tí xǐng
陳言勿去又何用閒人提醒
yuè jì dé qīng xī ， yuè nán qiú shén sì
越記得清晰，越難求神似
sāo shǒu zhì fā luò fāng yǒu yí jù dé
搔首至發落 方有一句得
jiǎn diǎn jiù shū cè yǐ rù gǔ rén gē
檢點舊書冊 已入古人歌
yè bàn shēn xuě duì zuò mǎn miàn chén shì yān huǒ
夜半深雪對坐 滿面塵世煙火
wèn nǐ néng dú dǒng jī huí hé
問你能讀懂幾回合
bù pěng chū fèi fǔ zěn zhī xīn tóu xuè yóu rè
不捧出肺腑怎知心頭血猶熱
jì xiāng féng bù fáng tiāo dēng hē shǒu zhào shān hé
既相逢不妨挑燈呵手照山河
yǒu xiē huà dào pò yí bàn hū yòu chén mò
有些話道破一半忽又沉默
tīng hán sì zhōng shēng qǐng yě fó
聽寒寺鐘聲請野佛
cóng bú zài yì xiāo mó què kǒng jù bèi mái méi
從不在意消磨卻恐懼被埋沒
shuí bō kāi chūn cǎo xún dǐ xià liǎng dào jū zhé
誰撥開春草尋底下兩道車轍
qǔ zǎo lí le kǒu nà qín xián huán chàn zhù
曲早離了口那琴絃還顫著
yuàn wǒ mén jiǎo xìng bèi jì dé
願我們僥倖被記得
ài hé zhàn yǒu jiàn jiè xiàn yǒu duō xì shòu
愛和佔有間界限有多細瘦
shì fǒu xiǎo guò méi fēng lǐ cáng mò àn gōu
是否小過眉峰裡藏墨暗鉤
shuāng xuě chuī mǎn tóu yě suàn shì bái shǒu
霜雪吹滿頭 也算是白首
xī zài yǎn qián shí wàn yán shàng wèi gòu
昔在眼前時 萬言尚未夠
ér jīn fēn liǎng dì yí zì yě jué tōu
而今分兩地 一字也覺偷
hé lái mǎn fù xián chóu nán mì yì yǎn fēng liú
何來滿腹閒愁 難覓一眼風流
lǐ shén mó fú míng shēn hòu liú
理什麼浮名身後留
ruò cháng xiāng shǒu bú guò nǐ niān huā wǒ bǎ jiǔ
若長相守不過你拈花我把酒
jiǔ xǐng hòu néng fǒu shǎng wǒ gè hǎo mèng rú jiù
酒醒後能否賞我個好夢如舊
nǐ bù xiān qù zěn zhī wǒ xiāng suí zài hòu
你不先去怎知我相隨在後
hóng chén bái xuě shì shàng yì zǒu
紅塵白雪世上一走
cóng bú zài yì xiāo mó què kǒng jù bèi mái méi
從不在意消磨卻恐懼被埋沒
shuí bō kāi chūn cǎo xún dǐ xià liǎng dào jū zhé
誰撥開春草尋底下兩道車轍
qǔ zǎo lí le kǒu nà qín xián huán chàn zhù
曲早離了口那琴絃還顫著
yuàn wǒ mén jiǎo xìng bèi jì dé
願我們僥倖被記得
