kāi hóng lú zhī tuó yuè
開洪爐之橐籥
duàn yǔn tiě ér lì kūn yù
鍛隕鐵而礪崑玉
rǎn yù huáng ér cuì ruò shuǐ
染矞皇而淬弱水
nǎi jiào tiān dì míng àn
乃教天地明暗
gè guī wū qí fēn yě
各歸於其分野
jì wéi shén shǒu zhī xuán lóng
既為神守之玄龍
zé gǔ jīn fàn wǒ qīng zhuó zhě
則古今犯我清濁者
chuī yì lǚ liú fēng cóng hùn dùn de qiào kǒng
吹一縷流風 從混沌的竅孔
dào pán gǔ yǎn zhōng rǎo dòng le cāng qióng
到盤古眼中 擾動了蒼穹
wǒ xiù guò nà zào rén de ní pěng guò bǔ tiān chǔ luò xià de huǒ
我嗅過那造人的泥 捧過補天處落下的火
tàng guò bèi hào hàn xīng dòu yān méi de hé
趟過被浩瀚星斗淹沒的河
tiān dì bù rén ， yǐ wàn wù wéi chú gǒu
天地不仁，以萬物為芻狗
qí jiàn yóu tuó yuè ？ duō yán bù rú shǒu zhōng
其間猶橐籥？多言不如守中
wǒ jiàn zhèng dāo gēng huǒ zhǒng tà rù rén xīn bù gǔ de yuān sǒu
我見證刀耕火種 踏入人心不古的淵藪
cái zhī shàn xié yǐ nán fēn jù sàn nán liú
才知善邪已難分 聚散難留
zòng shì jí lái zuì gān liè de quán
縱是汲來最甘洌的泉
chóng shā xià yě nán jiù hè yǔ yuán
蟲沙下也難救鶴與猿
shēng sǐ bù qiú hé fǎn fù xiāo mó
生死不求和 反覆消磨
huī dì yī bǐng jiàn tīng fēng yǔ huǒ
揮第一柄劍聽風與火
zhù dì jiǔ bǐng jiàn sù qīng yǔ zhuó
鑄第九柄劍肅清與濁
hóng lú shì fàng zhú le wǒ de hé zé
洪爐是放逐了我的涸澤
tiān dì bù rén ， yǐ wàn wù wéi chú gǒu
天地不仁，以萬物為芻狗
tiān xū ér bù qū ， dì dòng ér chū yù qióng
天虛而不屈，地動而出愈窮
wǒ hèn tiān dào guān sǐ qí què fàng rèn zào huà nì lún fān yǒng
我恨天道觀死棋 卻放任造化逆倫翻湧
níng yuàn bù děng fēng léi pò huà jiàn wéi lóng
寧願不等風雷破 化劍為龍
niǎn suì shān yǔ hǎi huá dìng de quān
碾碎山與海劃定的圈
jié yún jī fěn chán dòu wū jiǔ yuān
劫雲齏粉纏鬥於九淵
zì gǔ nán cuī zhé suǒ wèi shén mó
自古難摧折 所謂神魔
yáng chén de ruò shuǐ huà zuò shèn lóu
揚塵的弱水化作蜃樓
duò lèi de xià chóng níng wéi hǔ pò
墮淚的夏蟲凝為琥珀
kū gǔ shì nì lín zèng wǒ de jì mò
枯骨是逆鱗贈我的寂寞
nà jǐng xǐng wàn shì de zhōng
那警醒萬世的鐘
mǎn bù liè wèn yě yào tā xiǎng chè
滿布裂璺也要它響徹
cóng shí èr kūn lún yuǎn sù cāng qióng
從十二崑崙 遠溯蒼穹
chéng dì yī bǐng jiàn jì fēng yǔ huǒ
呈第一柄劍祭風與火
zhí dì jiǔ bǐng jiàn duàn qīng yǔ zhuó
執第九柄劍斷清與濁
tiān dì yǐ juān kè le wǒ de yīn guǒ
天地已鐫刻了我的因果
