yì qiān qiū · zǐ yìn zhēn rén
憶千秋·紫胤真人
shù bǎi nián rú bái jū guò xì ， sháo huá bái shǒu ， yì shì rì rú nián 。 hé wèi kān pò yǔ fǒu ？
數百年如白駒過隙，韶華白首，亦視日如年。何謂堪破與否？
hóng chén zhī zhōng wú fēi qián chén jiù mèng 。 zòng rán cǐ fān yǐ wéi xiān shēn ， huò xū yī jiù huán wèi fàng xià xīn zhōng niè zhàng 。
紅塵之中無非前塵舊夢。縱然此番已為仙身，或許依舊還未放下心中孽障。
xīn zhī suǒ xiàng ， wú huǐ wú jù 。 jí shǐ dào tóu jié rán yì shēn yě wèi céng yán huǐ 。
心之所向，無悔無懼。即使到頭孑然一身也未曾言悔。
【repeat*】 děng mìng shù jìn kuī
【repeat*】等命數盡窺
bǎ zhāo xī kàn biàn duō shǎo qiū qù chūn guī
把朝夕看遍多少秋去春歸
liú nǐ dú shǒu qiān qiū nián suì
留你獨守千秋年歲
rèn xì yǔ xǐ shí bēi
任細雨洗石碑
jiāng qīng tái dǎ suì
將青苔打碎
suì qù rén shēng yì chǎng xū kōng dà mèng zhēng wù jī huí
碎去人生一場虛空大夢爭誤幾回
jiàn yún shàng jī zhòng
見雲上幾重
ruò wàn wù bīng dòng
若萬物冰凍
liú nǐ lǒng xiù dú lì luò rì tiān yōng
留你攏袖獨立落日天墉
fēng shuāng huà móu zhōng
風霜化眸中
lín sān qīng yì cóng róng
臨三清 意從容
cāng sāng gēng dié kūn lún gèn gǔ cán xuě róng
滄桑更迭崑崙亙古殘雪融
yǒu yuē xiān rén yù jiàn qīng luán qīng shuāng rǎn bìn biān
有曰仙人 御劍青鸞 清霜染鬢邊
xié fēng lái wǎng gù dāng chū cāng hǎi yí sù jiàn
攜風來 枉顧當初 滄海一粟間
huò yuē wǎng shēng wú guān fēng yuè bù rěn duàn liú nián
或曰往生 無關風月 不忍斷流年
xiàng shuí wèn qīng jìn yì shēng hé niàn 【*】
向誰問傾盡一生何念【*】
pò hóng chén huáng liáng yí mèng huí shǒu yǐ shì bǎi nián shēn
破紅塵 黃粱一夢迴首已是百年身
zhù jiàn hún suí liàn huǒ diāo lòu bān bó qīng liè fēng rèn
鑄劍魂 隨煉火雕鏤斑駁清冽鋒刃
shuí bàn nǐ zǒu biàn qiān shān wàn shuǐ kàn cǎo mù wú hén
誰伴你 走遍千山萬水看草木無痕
zuì wú nài biàn shì yì xī zhuǎn shùn
最無奈便是一息轉瞬
huǎng hū yī xī dāng nián yì qì tàn zuó bié jīn xī
恍惚依稀當年意氣 嘆昨別今昔
cāi bú tòu yún zhōng yuè hé shí guī gù dì
猜不透 雲中月 何時歸故地
zòng shǐ pāo què qián chén jiù zì dú liú yí gè nǐ
縱使拋卻前塵舊字 獨留一個你
shuí zhēn jiǔ mù qián kōng yú yì dī
誰斟酒墓前空餘一滴
dú nǐ méi jiàn wú shì wú fēi yì huā dēng gòng zuì
讀你眉間無是無非 憶花燈共醉
shì jiàn yǒu duō shǎo chī ér wéi xīn zhōng bù huǐ
世間有多少痴兒 唯心中不悔
zài kàn yì chǎng hào xuě mǎn tiān wù tiān mìng hé bēi
再看一場皓雪滿天 悟天命何悲
xiàng shuí wèn wù chè tiān mìng hé bēi
向誰問悟徹天命何悲
