rén shēng shào nián bù zhī cháng
人生 少年不知長
qián lù fēng shuāng fēng shuāng mǎn xīn shàng
前路風霜 風霜滿心上
jī dù chūn qiū huí shǒu wàng
幾度春秋回首望
bái le fā bái le zhè yuè guāng
白了發 白了這月光
lì lì zài mù què wú cóng gōu lè
歷歷在目卻無從勾勒
mèng biān páng huáng yǐ jiǔ de róng sè
夢邊彷徨已久的容色
shuí zhí yì liú luò rén jiàn zuò zhè
誰執意流落人間作這
bú jiàn zhǐ chǐ dān qīng yuǎn lóu gé
不見咫尺丹青遠樓閣
shuǐ yǔ mò róng chéng méi yǎn pó suō
水與墨溶成眉眼婆娑
shōu bǐ xíng yì liú zhǐ shàng guāng yīn jiù
收筆形意留 紙上光陰舊
《 fú shì zhī jiàn 》
《拂世之劍》
yuàn nǐ xīng chén cháng xiāng bàn tiān dì jiē rù mèng
願你星辰長相伴 天地皆入夢
zhì bēi tiān yá xiào xī fēng
擲杯天涯嘯西風
yǐ jiǔ jiāo jiàn hòu pò rén jiàn qiú lóng
以酒澆劍後 破人間囚籠
tà xuě wò bīng shū kuáng jī zhòng
踏雪臥冰疏狂幾重
shǒu tí sān chǐ qīng xiāo jiàn fú yī le wú zōng
手提三尺青霄劍 拂衣了無蹤
shí shì jìng tiān mìng zuò nòng
十世鏡天命作弄
ruò tā nián xiāng féng cā jiān tài cōng cōng
若他年相逢 擦肩太匆匆
shuāng huā méi jiǔ qiě mǎn shàng yì zhōng
霜花梅酒且滿上一盅
《 mèng huí lán ruò 》
《夢迴蘭若》
qīng shā zhào gǔ chà yuè sè jiàn rǎn
輕紗 罩古剎月色漸染
yuǎn fāng yōu yōu chén dí chuī hóng chén chóu chàng bēi huān
遠方幽幽陳笛 吹紅塵惆悵悲歡
jīng shū shuō rén guǐ shàn è shì qíng lěng nuǎn
經書 說人鬼善惡世情冷暖
yān bō huí rào jiù shí xī pàn
煙波迴繞舊時溪畔
huà qīng fēng ， huà yún hè ， huà yǐng zuò lìng yí gè wǒ ，
畫清風，畫雲鶴，畫影作另一個我，
zǎo yīng gāi fàng kāi ， huái bào de zhí zhù 。
早應該放開，懷抱的執著。
dú zhēn jiǔ ， dú yǐn gē ， zuì hòu xìng dé nǐ xiāng hé ，
獨斟酒，獨引歌，最後幸得你相和，
jīn shēng liú xià xū duō shān gāo hǎi kuò 。
今生留下許多山高海闊。
jīn líng yuè xià yán jìn yì wèi jìn
金陵月下言盡意未盡
zài wū líng líng xián shàng tīng ——
再於泠泠弦上聽——
xī nián gù yuán fēi xuě wàng chūn jì
昔年故園飛雪望春跡
zì bié hòu qí zhōng wàn qiān zhé qǔ nán míng
自別後 其中萬千折曲 難明
jiāng cùn lǚ qíng sī ， kè rù shàn gǔ ， yōu rán qǐ wǔ ，
將寸縷情絲，刻入扇骨，幽然起舞，
xiào yán ruò yīng sù ， xīn sì kū mù 。
笑顏若罌粟，心似枯木。
hèn bàn shì liú lí ， qián yuán jìn wù ， rén xīn zhì dú ，
恨半世流離，前緣盡誤，人心至毒，
shì shuí wēn róu yǎn móu ， wǎn rú jiù shú ？
是誰溫柔眼眸，宛如救贖？
jì rán cǐ shēng yǐ cuò guò
既然此生已錯過
gào sù wǒ nǐ mèng dào shén mó
告訴我你夢到什麼
nǐ shuō ài liàn zhǐ shì chǎng cuò
你說愛戀只是場錯
xiàn zhàn rén jiàn jī huí hé
陷戰人間幾回合
gé téng huā yòu pá mǎn lán ruò
葛藤花又爬滿蘭若
yuè zhào qīng shā yè fēng líng bō
月照輕紗夜風靈波
yào fā shēng shén mó
要發生什麼
wú huǐ zhì yí cuò dào dǐ
無悔至一錯到底
zhí zhù dào jué wú kě yī
執著到絕無可依
zhǐ chǐ huò tiān yá liǎng dì
咫尺或天涯兩地
róng huá shēn qíng hé wéi zhēn dì
榮華深情何為真諦
《 luò xiá yún guī 》
《落霞雲歸》
céng yǔ shì wéi dí chén zuì bù guī qù
曾與世為敵 沉醉不歸去
liè liè hóng yī fēi xiù rù mèng lǐ
獵獵紅衣飛袖入夢裡
jiāng hú sī shā dāo jiàn wú qíng jūn qiě suí yì
江湖廝殺 刀劍無情君且隨意
luò xiá cǎi yún guī lái nǐ zhú lín jū
落霞彩雲歸 來擬竹林居
yān huǒ rén jiàn lǐ qín sè hé míng
煙火人間裡琴瑟和鳴
chéng quán bàn shēng mèng jìng shǒu shān qīng yuè míng
成全半生夢境 守山清月明
mèng guò sān shēng é méi fù xiá gān yì dǎn
夢過三生娥眉赴俠肝義膽
yí wàng kūn lún wàn shān hán
一望崑崙萬山寒
xī rì mǎ luàn bīng huāng kě kān yí miàn dú dǎng
昔日馬亂兵荒 可堪一面獨擋
ér jīn zhǐ zhàn sì fāng ài hèn dōu chuān cháng
而今徵戰四方 愛恨都穿腸
yǐ fēng huǒ zuò kào shǎng shǎng zhàn chǎng yīng zī chéng shuāng
以烽火作犒賞 賞戰場英姿成雙
wū chén shì xiāng wàng yǔ tiān xià tóng zàng
於塵世相忘 與天下同葬
lì rè xuè jiāng hú liú háo qíng bú wàng
歷熱血江湖留豪情不忘
zòng jī duō yán liáng
縱幾多炎涼
bǎi zhàn yòu hé fáng hàn wǒ dà yì bú fàng
百戰又何妨撼我大義不放
zhěn tiě jiǎ rù mèng bú jù yì shēn shāng
枕鐵甲入夢不懼一身傷
míng rì zài zhàn shí
明日再戰時
bì zhàn fēng guāng qiě kàn wǒ zhǎn fēng máng
必佔風光且看我展鋒芒
《 fú yún shēng sǐ 》
《浮雲生死》
zhǔ jiǔ zhēn jiǔ qiě jiāng xī nián xù
煮酒 斟酒 且將昔年敘
yì qiāng rè xuè huàn qǐ píng gān dǎn xiāng jì
一腔熱血喚起 憑肝膽相濟
cháng xiào dāng xiào yīng xióng wú lèi qì
長笑 當笑 英雄無淚泣
shēng sǐ suí fú yún qù wèn cǐ shēn hé jù
生死隨浮雲去 問此身何懼
zhōng jiū wú hàn yuán sì luò huā fēng qián
終究 無憾 緣似落花風前
jù yǔ sàn yīng zuò rú shì guān
聚與散 應作如是觀
