bǎ gǔ lè lái wū zài zhěng qiě gǎi mèn
把鼓樂來於再整且改悶
wū rén xīn shān huā yě cǎo wǔ wū sè xīn
於人心山花野草五於色新
zhēn gè dōu shì rú huā sì jǐn
真個都是如花似錦
wū yí hèn hèn shā yán shòu kě wū dú wū xíng
於一恨 恨殺延壽可於毒於行
gù bǐ diǎn pò wǒ yú dān qīng
故筆點破我于丹青
yòu lüè ruǎn xíng tú bēi zǒu shā mò jìng
又掠阮形圖揹走沙漠境
yǐn rě ruǎn yì shēn zhī chǔ kǔ tòng
引惹阮一身只處苦痛
zhēn gè huà shuō bú jìn
真個話說不盡
wū niáng niáng qiě wū kuān xīn dào chǔ bù yóu rén
於娘娘且於寬心到處不由人
wǒ jiā yǒu láng yé xiāng péi
我家有狼爺相陪
má zǐ dǎ mǎ gǔ huān huān xīng xīng
嗎子打馬鼓歡歡興興
wū èr hèn hèn shì hàn cháo wú wū xián chén
於二恨 恨是漢朝無於賢臣
jīn dàn jí huì wù zài ruǎn shēn
今旦即會誤在阮身
dōu yě bù dé jiàn miàn kōng yíng dé
都也不得見面空贏得
kōng yíng dé wǒ zhū lèi wū lín lí
空贏得我珠淚於淋漓
wū niáng niáng miǎn wū shāng bēi xiū dé kū huài jīn shēn
於娘娘免於傷悲休得哭壞金身
wǒ jiā yǒu niáng niáng
我家有娘娘
fēi fēi pó luó yā tóu
妃妃婆羅丫頭
zěn bú shì péng lái xiān jìng
怎不是蓬萊仙境
wū sān hèn hèn shì zhāo jūn shí wū báo wū mìng
於三恨 恨是昭君實於薄於命
pāo bié wǒ fù mǔ xiōng dì
拋別我父母兄弟
dōu yì bù dé jiàn miàn
都亦不得見面
dàn chū dīng dīng dāng dāng
彈出叮叮噹噹
bēi bēi cǎn cǎn bēi cǎn dīng dāng
悲悲慘慘 悲慘叮噹
zhī dōu shì wú xīng wū wú cǎi
只都是無興於無採
kuài zǒu xiū yán chí
快走休延遲
kǒng pà dà wáng nán rěn fēng liú xīn
恐怕大王難忍風流心
cǐ qù jìn rù dòng fáng xiāng qiān shǒu
此去進入洞房相牽手
xiāng yāo xiāng suí xiāng hǎo xiāng qīn
相邀相隨相好相親
jiào chū lè shǎo shī yàn zì wǔ
叫出樂少師雁字舞
chàng chū zhī zhī zhā zhā nǎ
唱出吱吱喳喳哪
zhī zhā nǎ zhā zhī zhā zhā
吱喳哪喳吱喳喳
zhí shí dé jiàn wǒ hàn wáng miàn
值時得見我漢王面
hǎi shuǐ yǒu xìn rén wú qíng
海水有信人無情
wǎng qū gū fù wǒ yì shēn
枉屈辜負我一身
wàn gǔ rén tuò mà hàn chén
萬古人唾罵漢臣
wàn gǔ qiān qiū gěi rén tuò mà
萬古千秋給人唾罵
nǐ shì wú yòng hàn cháo chén
你是無用漢朝臣
