chūn fēng děng xià yí gè chūn tiān
春風等下一個春天
shān shuǐ nán běi bù xiāng jiàn
山水南北不相見
shuí suí shǒu luò mò chéng fēng fān
誰隨手落墨成風帆
yáo huàng xíng zhōu dào duì àn
搖晃行舟到對岸
lín jiāng gāo gē ér yǔ luò huà chuán
臨江高歌而雨落畫船
chuán bú dào tā ěr biān
傳不到她耳邊
yòu lái lái qù qù duō shǎo biàn
又來來去去多少遍
xiāng sī xiě chéng de hóng jiān
相思寫成的紅箋
hé shí jì qù hé shí xiāo sàn
何時寄去 何時消散
shī rén zǒng nán miǎn ài jiāng nán
詩人總難免愛江南
ài fēng ài yuè ài xiào tán
愛風愛月愛笑談
zài gù shì lǐ shù biàn qiān fān
在故事裡數遍千帆
zhān yì shēn fēng qīng yún dàn
沾一身風輕雲淡
jiù yóu dàng zài yún yān
就遊蕩在雲煙
hé chǔ bú rèn wǒ cháng liú lián
何處不任我常流連
jiàn xī chuāng yuè dú píng lán
見西窗月獨憑欄
yáng liǔ fēng liú wǒ hǎo mián
楊柳風留我好眠
nǎ gè rén néng dé bǎi nián
哪個人能得百年
jiāng chūn qiū dōu kàn biàn
將春秋都看遍
bù rú tōu diǎn qīng xián
不如偷點清閒
shī jiǔ nián huá shuì zài zūn qián míng yuè biān
詩酒年華睡在尊前明月邊
ruò yǒu yì shān shuǐ zì wéi jiā yòu hé bì mèng xiāng guān
若有意山水自為家又何必夢鄉關
nǎ gè rén néng lì qiān bān
哪個人能歷千般
ér shì shì dōu yuán mǎn
而事事都圓滿
rén shēng bù fēn cháng duǎn
人生不分長短
wú jiǔ yì bēi yě zuì èr shí nián
吳酒一杯也醉二十年
ruò yǒu yuán zhōng huì xiāng féng hé bì wèn zǎo wǎn
若有緣終會相逢何必問早晚
yī jiù shì hú guāng shān sè jiàn
依舊是湖光山色間
tā yǎn bǐ shuǐ bō liàn yàn
她眼比水波瀲灩
pí pa shēng duàn zài dì jī xián
琵琶聲斷在第幾弦
liú xià yí jù qīng qīng tàn
留下一句輕輕嘆
jiāng nán zòng hǎo yì shēng yì bù wán
江南縱好 一生憶不完
yì shì tú zhōng yí duàn wú shuāng fēng wù tiān shàng rén jiàn
亦是途中一段 無雙風物天上人間
kě xī cháng qiáo dōu tài duǎn zǒu zǒu tíng tíng yě zǒu wán
可惜長橋都太短 走走停停也走完
nǎ gè rén néng dé bǎi nián
哪個人能得百年
jiāng chūn qiū dōu kàn biàn bù rú tōu diǎn qīng xián
將春秋都看遍 不如偷點清閒
shī jiǔ nián huá shuì zài zūn qián míng yuè biān
詩酒年華睡在尊前明月邊
ruò yǒu yì shān shuǐ zì wéi jiā yòu hé bì mèng xiāng guān
若有意山水自為家 又何必夢鄉關
nǎ gè rén néng lì qiān bān
哪個人能歷千般
ér shì shì dōu yuán mǎn rén shēng bù fēn cháng duǎn
而事事都圓滿 人生不分長短
wú jiǔ yì bēi yě zuì èr shí nián
吳酒一杯也醉二十年
ruò yǒu yuán zhōng huì xiāng féng hé bì wèn zǎo wǎn
若有緣終會相逢何必問早晚
chuán qí shì xún cháng rén kàn
傳奇是尋常人看
xún cháng rén dù qíng guān guī chǔ bú shì jiāng nán
尋常人渡情關 歸處不是江南
fēng zhù hóng chén ér wǒ cháng xiàng bì yún tiān
風住紅塵而我常向碧雲天
ruò yǒu qíng zòng gé shù chóng shān yě wéi tā juàn zhū lián
若有情縱隔數重山也為她卷珠簾
rén shēng shì wú cháng zhě tàn
人生是無常者嘆
nà wú cháng de jù sàn jīn cháo hé bì cháng ān
那無常的聚散今朝何必長安
yì shēn xiāo sǎ yóu jì tiān dì jiàn
一身瀟灑遊記天地間
ruò yǒu xìng huò xū yòu zài luò huā shí jié jiàn
若有幸或許又在落花時節見
