qīng fēng yì mǒ ， liú yíng jī kē
清風一抹，流螢幾顆
huì wǒ ， qīng shān luò tuò
繪我，青衫落拓
cháng jiàn wǎn qiān jiāng yuè sè
長劍挽千江月色
wǎng lái zhě jiē jì mò
往來者皆寂寞
yún wài xián kè ， yòu tà biàn xīng yě zhǎn zhuǎn shān wēi é
雲外閒客，又踏遍星野輾轉山巍峨
jīn shēng piāo bó ， sì wéi qián shì jiě huò
今生漂泊，似為前世解惑
wǒ de gù shì bù duō ， zhuó jiǔ yì hú zú yǐ shuō
我的故事不多，濁酒一壺足矣說
nǐ kě yuàn ， jiù cǐ zuì guò ？
你可願，就此醉過？
yě céng shào nián wú xiá
也曾少年無瑕
xīn shàng rén zhāi yǎn qián huā
心上人摘眼前花
què dōu sì hǎi wéi jiā
卻都四海為家
shēn zài tiān yá chàng tiān yá
身在天涯唱天涯
jià lán zhōu ， yǒu péng zì yuǎn fāng lái yǔ jiāng hú xù jiù
駕蘭舟，有朋自遠方來與江湖敘舊
bú fù bīng xīn yí piàn ， gù rén shàng ān fǒu ？
不負冰心一片，故人尚安否？
píng lán cè ， shuí bàn bào pí pa cáng xiǎo lóu
憑欄側，誰半抱琵琶藏小樓
wǒ yǔ xián zhōng qǔ ， jiē kě suàn yì liú
我與弦中曲，皆可算一流
dàn wèi wǒ hé qiú ？
但謂我何求？
yě céng shào nián wú xiá
也曾少年無瑕
xīn shàng rén zhāi yǎn qián huā
心上人摘眼前花
què dōu sì hǎi wéi jiā
卻都四海為家
shēn zài tiān yá chàng tiān yá
身在天涯唱天涯
hóng chén duō shǎo qiān guà
紅塵多少牽掛
zhōng lǎo wū jù sàn nián huá
終老於聚散年華
cā jiān duō shǎo chà nà
擦肩多少剎那
měi shuāng méi yǎn dōu xiàng tā
每雙眉眼都像他
wǒ hēng qǐ jiāng hú yáo
我哼起江湖謠
zài chàng dào shào nián zǐ dì jiāng hú lǎo
再唱到少年子弟江湖老
míng yuè jiǎo jiǎo ， qīng shān jiù shuāng xuě mǎn páo
明月皎皎，青衫舊霜雪滿袍
hóng chén duō shǎo qiān guà
紅塵多少牽掛
tiān yá liú fàng wǒ yí shì de qíng huà
天涯 流放我一世的情話
suí fēng huà jù sàn wú cháng de qiān guà
隨風化 聚散無常的牽掛
zhōng lǎo wū jù sàn nián huá
終老於聚散年華
dài zhù gù shì sì hǎi wéi jiā
帶著故事四海為家
jīn yè de yuè xià yòu tíng bó zài nǎ
今夜的月下 又停泊在哪
cā jiān de měi shuāng méi yǎn a
擦肩的每雙眉眼啊
xiāo sǎ zhè jiāng hú bié lái wú yàng ba
瀟灑 這江湖別來無恙吧
yì rén yì mǎ shǎng zuì měi de huā
一人一馬賞最美的花
měi cì cā jiān dōu xiǎng qǐ tā
每次擦肩 都想起她
méi yǎn wú xiá xīn dòng xīn dòng de chà nà
眉眼無瑕 心動心動的剎那
