yí dù chūn qiū wǒ yǐn xià bēi zhōng de jiǔ
一度春秋 我飲下杯中的酒
xī hú àn biān de liǔ sù shuō zhù wǎng shì bù xiū
西湖岸邊的柳 訴說著往事不休
kū mù xīn chūn lǜ zhī yā hé jiù fēng jū
枯木新春 綠枝椏和舊風車
bō guāng liú wǎn zhào xié yáng chén
波光留晚照 斜陽沉
pō mò wéi nǐ xiě zhēn
潑墨為你寫真
chuán shuō qīng lěng wéi nǐ dàn qín shēng shēng tàn hóng chén
傳說清冷 為你彈琴聲聲 嘆紅塵
kě lián shuāng chī qíng rén chén lún zhù dìng yì shēng
可憐雙痴情人 沉淪 註定一生
duō shǎo lèi hén bèi nà fēng shuāng juān kè rú cǐ shēn
多少淚痕 被那風霜鐫刻如此深
léi fēng tǎ dǐ kū děng bái sù zhēn qiān nián děng gù rén
雷峰塔底枯等 白素貞 千年等故人
xíng chuán yè bó kàn pò rén shì jiàn yān huǒ
行船夜泊 看破人世間煙火
duàn qiáo qīng shí wèi lǎo jì yì rú jīn yǐ bān bó
斷橋青石未老 記憶如今已斑駁
màn dù fú shēng wǒ yòu zhòng fǎng lín ān chéng
漫度浮生 我又重訪臨安城
fēng yuè yǐ sān gēng yè wú shēng
風月已三更 夜無聲
wéi shuí chóu chàng dào qīng chén
為誰惆悵到清晨
chuán shuō qīng lěng wéi nǐ dàn qín shēng shēng tàn hóng chén
傳說清冷 為你彈琴聲聲 嘆紅塵
kě lián shuāng chī qíng rén chén lún zhù dìng yì shēng
可憐雙痴情人 沉淪 註定一生
duō shǎo lèi hén bèi nà fēng shuāng juān kè rú cǐ shēn
多少淚痕 被那風霜鐫刻如此深
léi fēng tǎ dǐ kū děng bái sù zhēn qiān nián děng gù rén
雷峰塔底枯等 白素貞 千年等故人
chuán shuō qīng lěng wéi nǐ dàn qín shēng shēng tàn hóng chén
傳說清冷 為你彈琴聲聲 嘆紅塵
kě lián shuāng chī qíng rén chén lún zhù dìng yì shēng
可憐雙痴情人 沉淪 註定一生
duō shǎo lèi hén bèi nà fēng shuāng juān kè rú cǐ shēn
多少淚痕 被那風霜鐫刻如此深
léi fēng tǎ dǐ kū děng bái sù zhēn qiān nián děng gù rén
雷峰塔底枯等 白素貞 千年等故人
léi fēng tǎ dǐ kū děng bái sù zhēn nǐ zài děng shuí zhuǎn shēn
雷峰塔底枯等 白素貞 你在等誰轉身
