mèng lǐ wǒ shì nǐ de ā xià ， yí qiè páng fú zhēn shí cún zài guò ， xún zhù líng suì de jì yì lái dào zhè lǐ 。 děng dào jué dìng lí kāi de zuì hòu yí yè ， nǐ chū xiàn le ， hú guāng shān sè dōu yǐ jīng lái bù jí 。
夢裡我是你的阿夏，一切彷彿真實存在過，循著零碎的記憶來到這裡。等到決定離開的最後一夜，你出現了，湖光山色都已經來不及。
yǔn shān fēng yì mǒ piǎo sè
允山風 一抹縹色
fú lǜ qīng shān xiù shàng xīn hé
拂綠青衫袖上新荷
miǎo céng yún dú xíng qiān wàn lǐ
渺層雲 獨行千萬里
zhōu zhōng wú qiě zuò yuǎn lái kè
舟中吾且作遠來客
mèng lǐ yì wǎn qīng kē jiǔ jiē guò
夢裡一碗青稞酒接過
zhǎn zhuǎn yù xún mèng wài de gōu huǒ
輾轉欲尋夢外的篝火
tīng bù zhēn qiè cǐ kè nǐ shì yīn shuí ér gē
聽不真切 此刻你是因誰而歌
xíng náng bù duō zhī wéi jiě huò
行囊不多 只為解惑
chuán jiā tíng bó kào àn nà yí kè
船家停泊靠岸那一刻
páng fú qián shì jiāng hú wǒ lái guò
彷彿前世江湖我來過
bái qún hóng yī de gū niáng qiáo shàng ē nuó
白裙紅衣的姑娘橋上婀娜
zhè yì fāng fēng tǔ míng yuē mó suō
這一方風土名曰摩梭
rì chū ér zuò suì yuè rú suō
日出而作 歲月如梭
nà chuán shuō běn bù shǔ wū wǒ
那傳說本不屬於我
「 kāi chūn hòu yá biān fù xuě báo
「開春後 崖邊覆雪薄
qīng yān wèi jì yóu xiàng téng luó
輕煙未霽猶向藤蘿
xíng jìn chǔ shuāng hè chuān yún guò
行盡處 雙鶴穿雲過
yě xū zhī zài shī xíng tíng guò 」
也許只在詩行停過」
mèng lǐ céng yǒu diāo huā lóu yí zuò
夢裡曾有雕花樓一座
píng lán qià sì mèng wài de lún kuò
憑欄恰似夢外的輪廓
yáo hóng zhú yǐng jīn yè shǎo le nǐ de zuì wò
搖紅燭影 今夜少了你的醉臥
tóu wàng tiān jǐng wēi lán fàn bō
投望天井 微瀾泛波
xún zhù huàn mèng què děng tā yǔn luò
循著幻夢卻等它隕落
qí shí ruò xún bú dào yòu rú hé
其實若尋不到又如何
wǒ zài cì wéi zhù gōu huǒ màn wǔ huān gē
我再次圍著篝火曼舞歡歌
nà hǎn suǒ yǒu xiǎng shuō bù néng shuō
吶喊所有想說不能說
lín bié shí kè mò rán huí shǒu
臨別時刻 驀然回首
hū ér xiāng yù jīng xīn dòng pò
忽而相遇驚心動魄
lā lā lā lā lā lā lā ~
啦啦啦啦啦啦啦~
shì shàng yuán yǒu xū duō yīn guǒ
世上原有許多因果
dōu lái bù jí yī yī dào pò
都來不及一一道破
「 wǒ yīng shì lú gū yān shuǐ lǐ de guò kè
「我應是瀘沽煙水裡的過客
jié rán dàn jiá ， huá tiān dì kāi hé 」
孑然彈鋏，劃天地開闔」
xiè hòu guò de ， mèng xǐng zhī yú
邂逅過的，夢醒之餘
què wàng le gāi rú hé sǎ tuō
卻忘了該如何灑脫
