yǔ zhòu hóng huāng cóng hé ér shēng
宇宙洪荒從何而生
tiān gāo dì hòu yuán shuí xí chéng
天高地厚緣誰襲承
gèn gǔ yī shǐ hùn dùn jù shén zhī shǒu lái zhēng
亙古伊始混沌 巨神隻手來爭
yú duō shǎo shān shuǐ chǔ míng shèng
餘多少山水處名勝
zhòng líng wú fēi yīn yáng xiāng lùn
眾靈無非陰陽相論
rén yāo què yào shàn è liǎng fēn
人妖卻要善惡兩分
qī qíng liù yù tài zhēn chī mèi wǎng liǎng rù shén
七情六慾太真 魑魅魍魎入神
kàn shén dōu yè xíng jī fú chén
看神都夜行幾浮沉
guǎn nà huáng shuǐ tāo tāo zī zhū suàn lái zì fēn cùn
管那黃水滔滔 錙銖算來自分寸
yāo shì nèi jū zhōng zuò wěn
妖市內居中坐穩
bù yǐ bú kào tiān xià bā guà xìn shǒu wén
不倚不靠 天下八卦信手聞
tiān shēng gāo guì dāng jīn wū piàn yǔ fēi fán sú
天生高貴當金烏 片羽非凡俗
nǎ liào dào tiān zhēn làn màn jiào rén lián bú zhù
哪料到天真爛漫叫人憐不住
zòng shì zhè jī yuán qiǎo hé yì yǎn qīng chǔ
縱是這機緣巧合 一眼清楚
huáng shā màn màn bú jù xīn kǔ
黃沙漫漫不懼辛苦
píng shēng chī mí yuán hé wù gū jiàn pà gū dú
平生痴迷緣何誤 孤劍怕孤獨
xiào yí shì gāo shǒu dí bú guò rén xīn miàn mù
笑一世高手敵不過人心面目
bàn qǔ qín yīn liú liàn chǔ dào dǐ jié shù
半曲 琴音留戀處 到底結束
xīn yǒu mó zhàng bù bù dōu wù
心有魔障步步都誤
rú jiàn xià shì shuí hú tú rú hé zuò shù
如劍下是誰糊塗 如何作數
huǐ guò yì shēng wú chǔ huán cháng duò hún lái shú
悔過一生無處還償 墮魂來贖
fān jìng fān dòng yù fēng jī chéng
幡鏡翻動御風幾程
wèi jiàn qí shēn xiān dǎi qí shēng
未見其身先逮其聲
dàn zhǐ kě huàn xū rèn huò tóng huò tiě bù néng
彈指可喚虛刃 或銅或鐵不能
suī wēn wén ěr yǎ yě qiáng héng
雖溫文爾雅也強橫
jù shuǐ chéng chuān gāng róu zì wèn
聚水成川剛柔自問
rén jiàn duō shǎo jù sàn wú hén
人間多少聚散無痕
jí jí qiè qiè ài hèn sǎn xià jī fēn wēn cún
急急切切愛恨 傘下幾分溫存
xié fēng shāo yǔ dǎo yě dòng rén
攜風捎雨倒也動人
bái méi qiāo kāi zhī tóu qīng qiū wàng qù yuè lěng lěng
白梅悄開枝頭 青丘望去月冷冷
gǔ jīn chuán shuō shuí tīng wén
古今傳說誰聽聞
jiǔ wěi bù rěn tiān dào wú dào yòu jī chūn
九尾不忍 天道無道又幾春
wú wèi jǔ zhǐ luò bǐ sú xiāo sǎ shì tài dù
無謂舉止落鄙俗 瀟灑是態度
què wéi hé cāng máng dà dì chàng rán zuò yí zú
卻為何蒼茫大地悵然做遺族
xíng è wéi huò bú zài hu méng shuí diǎn wù
行惡為禍不在乎 蒙誰點悟
shàng shàn ruò shuǐ huàn dé kuān shù
上善若水換得寬恕
xián xián qíng sī guò qún gǔ tiān dì zuò qín pǔ
弦弦情思過群谷 天地做琴譜
tàn zhī yīn bú zài liáo cǎo xīn shì wú cóng lù
嘆知音不在潦草心事無從錄
yān huǒ rén jiàn xiāo xiāo lù wǎng lái cāng cù
煙火人間蕭蕭路 往來倉促
yǒu xìng shí dé bǐ cǐ fēng gǔ
有幸識得彼此風骨
zòng rì hòu mì mì xún xún shí làn hǎi kū
縱日後覓覓尋尋 石爛海枯
mō zhù hún líng réng shì nà rén bù wǎng zuì chū
摸著魂靈仍是那人 不枉最初
běi míng cǐ qù hé tiáo tiáo yún shuǐ hé miǎo miǎo
北冥此去何迢迢 雲水何渺渺
chéng jù jīng yóu rú kūn péng lái qù tài xiāo yáo
乘巨鯨猶如鯤鵬來去太逍遙
yōu yōu dēng huǒ jī fēn rǎo qīng líng huàng yáo
悠悠燈火幾紛擾 輕鈴晃搖
xīn wú zá gòu yí mù míng liào
心無雜垢一目明瞭
sān jiào jiǔ liú yǒu rén xiào bǎi jiā gè háng dào
三教九流有人效 百家各行道
xiū guǐ shù fǎ qì cuī fú huàn líng yǐ jiàng yāo
修鬼術法器催符喚靈以降妖
dù bú jìn chī nán yuàn nǚ diān chēn chán rào
渡不盡痴男怨女 癲嗔纏繞
hóng chén lè tǔ chǔ chǔ yāo ráo
紅塵樂土處處妖嬈
táo bù kāi yīn yáng xiāng jiào shēng sǐ xuān xiāo
逃不開陰陽相較 生死喧囂
zhè bēi yǐn xià rú shì liáng yào wèn shuí yuàn tǎo
這杯飲下如是良藥 問誰願討
