hào lìng yì shēng bǎng zhàng wài
號令一聲綁帳外
bù yóu dé háo jié xiào kāi huái
不由得豪傑笑開懷
mǒu dān rén dú yì qí wǒ bǎ táng yíng chuài
某單人獨一騎我把唐營踹
zhī shā dé ér láng jiào kǔ bēi āi
只殺得兒郎叫苦悲哀
biàn yě huāng jiāo xuè chéng hǎi
遍野荒郊血成海
shī gǔ duī shān wú chǔ lǐ zàng mái
屍骨堆山無處裡葬埋
xiǎo táng tóng bèi mǒu
小唐童被某
mǒu èr cì bèi qín yě yīng gāi
某二次被擒也應該
tā quàn mǒu jiàng táng mǒu bú ài
他勸某降唐某不愛
qíng yuàn yì sǐ fù yáng tái
情願一死赴陽臺
jīn shēng bù néng bǎ chóu jiě
今生不能把仇解
èr shí nián tóu tāi mǒu zài lái
二十年投胎某再來
yì kǒu nù qì chōng tiān wài
一口怒氣沖天外
dà mà táng tóng xiǎo nú cái
大罵唐童小奴才
bāo xiōng bèi nǐ fù jiàn shè huài
胞兄被你父箭射壞
bīng fā luò yáng wéi hé lái
兵發洛陽為何來
jīn shēng bù néng shí ěr ròu
今生不能食爾肉
nǐ zuò jiāng shān yé zài lái
你坐江山爺再來
xiū yào tí qǐ lái jié bài
休要提起來結拜
tí qǐ le jié bài nǎo xiōng huái
提起了結拜惱胸懷
nǐ zài nà táng yíng wéi yuán shuài
你在那唐營為元帥
ǎn zài luò yáng wéi jiāng cái
俺在洛陽為將才
shū bǎo yǎo jīn bèi nǐ guǎi
叔寶咬金被你拐
diǎn shǒu yòu huàn luó chéng lái
點手又喚羅成來
jǐn xiù jiāng shān bèi nǐ mài
錦繡江山被你賣
nǐ shì gè rén miàn shòu tóu tāi
你是個人面獸投胎
jiàn luó chéng bǎ wǒ yá yǎo huài
見羅成把我牙咬壞
dà mà wú chǐ xiǎo nú cái
大罵無恥小奴才
céng jì dé tà huài wǎ gǎng zhài
曾記得踏壞瓦崗寨
céng jì dé yì jiā dà xiǎo luò yáng lái
曾記得一家大小洛陽來
wǒ wéi nǐ zào xià sān xián fǔ
我為你造下三賢府
wǒ wéi nǐ huā fèi xū duō cái
我為你花費許多財
wàng ēn fù yì nǐ tóu táng zhài
忘恩負義你投唐寨
huā yán qiǎo yǔ hǒng shuí lái
花言巧語哄誰來
xióng xìn yì sǐ yīng míng zài
雄信一死英名在
pà de ěr luàn jiàn zǎn shēn shī wú chǔ zàng mái
怕的爾亂箭攢身屍無處葬埋
táng dài qín wáng lǐ shì mín fá zhèng ， dān xióng xìn dú qí chuǎng rù táng yíng sǐ zhàn ， bèi wèi chí gōng qín zhù 。 lǐ shì mín kǔ quàn qí jiàng bù cóng ， bù dé yǐ bǎng fù fǎ chǎng 。 xíng xíng qián ， wǎ gǎng zhài jiù yǒu xú jì 、 luó chéng 、 chéng yǎo jīn děng jūn qù shēng jì ， dān jué xīn fù sǐ 。
唐代秦王李世民伐鄭，單雄信獨騎闖入唐營死戰，被尉遲恭擒住。李世民苦勸其降不從，不得已綁赴法場。行刑前，瓦崗寨舊友徐績、羅成、程咬金等均去生祭，單決心赴死。
cǐ duàn nǎi chàng gōng zhòng tóu xì ， lián yòng de kuài bǎn ， jié zòu jī áng ， mǎn hán mò lù yīng xióng zhuàng liè zhī bēi 。 dàn kàn shēng sǐ ， miǎo shì qún xiǎo 。 tiě sǎng gāng hóu rú hǔ xiào lóng yín ， jié jié gāo qiāng sì qīng zhú chuān yún ， zhēn gè lín lí hān chàng ， dàng qì huí cháng 。 suí táng zhī jì zhàn luàn bīn réng ， chuán qí ér nǚ suī gè wéi qí zhǔ ， què yě shì yì shàng yún xiāo mǎn mù cuǐ càn 。
此段乃唱功重頭戲，連用的快板，節奏激昂，滿含末路英雄壯烈之悲。淡看生死，藐視群小。鐵嗓鋼喉如虎嘯龍吟，節節高腔似青竹穿雲，真個淋漓酣暢，蕩氣迴腸。隋唐之際戰亂頻仍，傳奇兒女雖各為其主，卻也是義上雲霄滿目璀璨。
