jì shā hǎi · hēi yǎn jìng
記沙海·黑眼鏡
kě yǐ jiàn miàn ， yě kě yǐ bú jiàn miàn 。
可以見面，也可以不見面。
cóng huāng wú jìn chǔ yǐ zǒu dào ， xuān xiāo chén shàng
從荒蕪盡處已走到，喧囂塵上
yě zhī xià yí zhàn de cūn zhuāng ， huì jiāng tā yí wàng
也知下一站的村莊，會將他遺忘
wàn shuǐ qiān shān xiāo mó yuǎn fāng ， cāng bái mí jú lā cháng shí guāng
萬水千山消磨遠方，蒼白迷局拉長時光
shēng sǐ yǒu shí wán xiào yì chǎng
生死有時玩笑 一場
yí lù shang zhēn xīn yǔ jiǎ xiàng ， yí luò tā xiāng
一路上真心與假象，遺落他鄉
yǔ xiē shí biàn pī dài cán yáng , fēng qǐ shí yuǎn háng
雨歇時便披戴殘陽, 風起時遠航
hé rì qǐ cái fā jué liú làng ， zhī wéi dào dá nǐ de shēn páng
何日起才發覺流浪，只為到達你的身旁
jiàn huò bú jiàn , dōu wèi jué tài màn cháng
見或不見, 都未覺太漫長
nà yí dào mù guāng , hēi àn zhōng zhí zhù dì zhàng liáng
那一道目光, 黑暗中執著地丈量
yáo yuǎn de xiǎng xiàng , cā jiān huì rèn chū nǐ mó yàng
遙遠的想象, 擦肩會認出你模樣
qiāng lín dàn yǔ jī dào shāng , yí xiào ér guò wú guān tòng yǎng
槍林彈雨幾道傷, 一笑而過無關痛癢
zuì chū de qíng zhī suǒ xiàng
最初的情之所向
huáng shā xǐ shì guò de xíng náng ， rú hé ān fàng
黃沙洗拭過的行囊，如何安放
céng jīng wèi duàn bì de chéng qiáng , yǐ jiāng tā yí wàng
曾經未斷壁的城牆, 已將他遺忘
nà chǎng xì yú yīn huán rào liáng ， tái xià rén dú zuò dào tiān liàng
那場戲餘音還繞樑，臺下人獨坐到天亮
chà nà huí wàng , dēng huā wèi zhì sàn chǎng
剎那回望, 燈花未至散場
tā xíng hái fàng làng , dàn xīn shì kě shōu bù kě fàng
他形骸放浪,但心事可收不可放
xiào rén shì huāng táng , dài chóng féng zhī dào shì rú cháng
笑人世荒唐,待重逢只道是如常
guò qù wèi lái dōu shēn cáng , shēn bù yóu jǐ nán miǎn chī kuáng
過去未來都深藏,身不由己難免痴狂
zuì hòu de qíng zhī suǒ xiàng
最後的 情之所向
nà yí dào mù guāng ， hēi àn zhōng zhí zhù dì zhàng liáng
那一道目光，黑暗中執著地丈量
yáo yuǎn de xiǎng xiàng ， cā jiān huì rèn chū nǐ mó yàng
遙遠的想象，擦肩會認出你模樣
míng tiān a ， yí xiào ér guò wú guān tòng yǎng
明天啊，一笑而過無關痛癢
wéi hé zhǐ shì liú làng
為何只是流浪
tā shuō bié zài liú làng
他說 別再流浪
