jiǔ tiān jìng wài bú jiàn xuě
九天境外不見雪
shén sī sì zài huǎng hū jiàn
神思似在恍惚間
zěn kě xīn dàng rú yú yuè
怎可心蕩如魚躍
yǐ zài qián chén míng jīn tái shàng děng bǎi nián
已在前塵 鳴金臺上等百年
hé jù kāng kǎi fù zhī yī pěng xīn tóu xuè
何懼慷慨付之一捧心頭血
ruò néng bào zuò qīng shí yán
若能抱作青石巖
bú jiào cǐ fāng tiān dì biàn
不教此方天地變
bì luò huáng quán jiǔ tiān jìng wài bú jiàn xuě
碧落黃泉 九天境外不見雪
dàn jiàn bái páo liè liè liǎng zhǎng kōng kōng dài jūn yì qiān
但見白袍烈烈兩掌空空待君一牽
rú shì kuáng dàng zhì pò dì liè tiān
如是狂蕩至破地裂天
rú hé wēi shí àn zì quán zhōng yàn
如何危石暗自泉中咽
bù dé liú jūn mìng yí xiàn
不得留君命一線
máng máng shèng bái lín yí piàn yíng yíng hū bú jiàn
茫茫剩白鱗一片 瑩瑩忽不見
gāi mà wǒ dào jiāng zhōng qíng kàn qiǎn
該罵我道將衷情看淺
gāi lián wú bèi jiē chī rén yí miàn
該憐吾輩皆痴人一面
cǐ xīn ruò suí sōng tāo yuǎn
此心若隨松濤遠
dāng tīng hū chuán shēng jiàn jiàn jūn wéi hé bù yán
當聽呼傳聲漸漸 君為何不言
chuán shuō luò bǐ bù chéng piān
傳說落筆不成篇
zhǎn zhuǎn zhī jì xià yì yǎn
輾轉只記下一眼
jìn suí wǒ yuàn qíng dào shēn chǔ zěn kě xiàn
盡隨我願 情到深處怎可現
fán zhī mò jié zhì xì zhì jiān rú hóng xiàn
繁枝末節至細至堅如紅線
xuè hán jīng léi gǔ wéi jiàn
血含驚雷骨為劍
gǎn jiào tiān dì luò cǐ jiān
敢教天地落此肩
wéi liú xīn jiàn bú wèn yí zì yǐ qiān yán
唯留心間 不問一字已千言
jiē huàn shuāng lù màn tiān jūn ruò guī jiā cǐ fāng lù yuǎn
皆喚霜露漫天君若歸家此方路遠
rú shì kuáng dàng zhì pò dì liè tiān
如是狂蕩至破地裂天
rú hé wēi shí àn zì quán zhōng yàn
如何危石暗自泉中咽
bù dé liú jūn mìng yí xiàn
不得留君命一線
máng máng shèng bái lín yí piàn yíng yíng hū bú jiàn
茫茫剩白鱗一片 瑩瑩忽不見
gāi mà wǒ dào jiāng zhōng qíng kàn qiǎn
該罵我道將衷情看淺
gāi lián wú bèi jiē chī rén yí miàn
該憐吾輩皆痴人一面
cǐ xīn ruò suí sōng tāo yuǎn
此心若隨松濤遠
dāng tīng hū chuán shēng jiàn jiàn jūn wéi hé bù yán
當聽呼傳聲漸漸 君為何不言
ruò zài shān jiàn tōu huàn guò suì yuè
若在山間偷換過歲月
ruò kàn yì fāng cí tán bù jué qiǎn
若看一方瓷壇不覺淺
yí shùn tái yǎn gòng shēn yuè
一瞬抬眼共身越
wàn xiàng jiē lǒng zài zhǐ jiān kě zì chéng hóng xiàn
萬象皆攏在指尖 可自成紅線
gāi xiào yǔ jūn jiāng zhēn fó tūn biàn
該笑與君將真佛吞遍
gāi tàn yóu bù jí sǎn xià yí miàn
該嘆猶不及傘下一面
sǎn wài lìng shì sān chóng tiān
傘外另是三重天
zhòu yǔ sì zhū lián chéng xiàn xù gù mèng yí piàn
驟雨似珠連成線 續故夢一片
