bù rú zuò yì zhī qiú dù hóng chén de fēi niǎo
不如做一隻泅渡紅塵的飛鳥
jiǎ rú dāng yí shàn mén rèn guò wǎng rén tuī qiāo
假如當一扇門任過往人推敲
yuàn qián liǔ shāo bù jí nǐ yōu yuàn shí de méi shāo
院前柳梢不及你 幽怨時的眉梢
nà sòng dú jīng lún shì wǒ bèi wù jiě de qǔ diào
那誦讀經綸是我 被誤解的曲調
gān yuàn shì tiáo yú yóu lì péng pài shí jiāng cháo
甘願是條魚遊歷澎湃時江潮
zòng rán shì yuè yǐng kě tuì bì tiān biān fú xiǎo
縱然是月影可退避天邊拂曉
ruò dōng shuāng xuě yǔ lái dào huà nǐ yù hán de ǎo
若冬霜雪雨來到 化你禦寒的襖
què wú nài yuán zì qī qiāo yóu wǒ shēn fù jì liáo
卻無奈緣字蹊蹺 由我身負寂寥
páng fú lún huí lǐ wǒ céng xún zhǎo yān hǎi zhōng wǒ céng piāo yáo
彷彿輪迴裡我曾尋找 煙海中我曾飄搖
tà guò wú jìn qiān shān cháng lù zhī duō shǎo
踏過無盡千山長路知多少
shì fǒu cān shàn rén wèi céng yán xiào wàng shì rén kàn pò chén xiāo
是否參禪人未曾言笑 望世人看破塵囂
wǒ gān xīn kùn nǐ zhǎng xīn wú chǔ kě táo
我甘心困你掌心無處可逃
mò fēi huā yào děng jié guǒ cái cháng chū gē yáo
莫非花要等結果才長出歌謠
nán dào ài bù rú fó jì bān wéi rén chēng dào
難道愛不如佛偈般為人稱道
qián shì bá shè guò ní zhǎo wéi nǐ kāi dé liào qiào
前世跋涉過泥沼 為你開得料峭
nǐ suí lái wǎng de rén cháo rèn bù dé wǒ yě hǎo
你隨來往的人潮 認不得我也好
páng fú lún huí lǐ wǒ céng xún zhǎo yān hǎi zhōng wǒ céng piāo yáo
彷彿輪迴裡我曾尋找 煙海中我曾飄搖
tà guò wú jìn qiān shān cháng lù zhī duō shǎo
踏過無盡千山長路知多少
shì fǒu cān shàn rén wèi céng yán xiào wàng shì rén kàn pò chén xiāo
是否參禪人未曾言笑 望世人看破塵囂
wǒ gān xīn kùn nǐ zhǎng xīn wú chǔ kě táo
我甘心困你掌心無處可逃
wǎng shì bú zài yú gāng zhōng xún zhǎo què zài huàn jìng lǐ jiān áo
往事 不在魚缸中尋找 卻在幻境裡煎熬
dāng wǒ shì bǐng zhú de dēng xīn zǎo miè diào
當我是秉燭的燈芯早滅掉
rèn píng rén jiàn dōu zǒu guò yì zāo fán rén dōu zhù dìng cāng lǎo
任憑人間都走過一遭 凡人都註定蒼老
cái guài cuò chūn fēng piān ài yì huā yì cǎo
才怪錯春風偏愛一花一草
