wǒ hé cāng shān huí yì xíng rén zǒu yuǎn
我和蒼山回憶行人走遠
hé jiù chuāng bàn zhù yǔ dī dī yǐ lún xiàn
和舊窗伴著雨滴滴已淪陷
wǒ zhī xiǎo de cāng sāng mó yàng kàn qǐ lái tè bié
我知曉的滄桑 模樣看起來特別
cóng wèi pāo tóu lòu miàn gòu jiě cóng qián
從未拋頭露面構解從前
lǎo què zài yě bú jù pà fēng xuě chéng piān
老雀再也不懼怕風雪成篇
shī rén bǐ xià huà fēng chuī rù shì tú mī zhù yǎn
詩人筆下化風 吹入世途眯著眼
dāng huáng hūn xǐng lái mù sè luò mǎn yún yān
當黃昏醒來 暮色落滿雲煙
xiǎng qǐ guò wǎng shì qíng huái yòu suàn yí yè
想起過往事 情懷又算一夜
fēng huǒ shào nián shí zǎo bǎ jiāng hú chuǎng biàn
風火少年時 早把江湖闖遍
wàng cāng hǎi zì nán wàng què wú mián guān xīng xiàng
望滄海 自難忘 雀無眠 觀星象
lín zhōng sǎ lǚ rén lèi lèi shǐ gàn yǐn pī shuāng
林中灑 旅人淚 淚始幹 飲砒霜
shān yáo yáo yǐng huàng huàng shēng shēng xī yǎn bēi chuàng
山遙遙 影晃晃 笙聲息 掩悲愴
yuán qǐ miè wàn wù kōng qiān jīn sàn zhòng shēng xiāng
緣起滅 萬物空 千金散 眾生相
céng jīng nián shào mèng qīng kuáng
曾經年少夢輕狂
jī lù guò wǎng jī lù huāng
幾路過往幾路慌
bù zhī gù rén hé cóng qù
不知故人何從去
chén mǎn miàn bìn rú shuāng shēng mìng duǎn shēng huó cháng
塵滿面 鬢如霜 生命短 生活長
huáng kǒng dú xíng dú xíng jiàn jiàn zǒu yuǎn
惶恐獨行獨行漸漸走遠
shuāng zhòng lù máng máng móu zhōng shén sè lǎo liàn
霜重路茫茫眸中神色老練
háo wú gù jì bù zhī mèng fàn le huáng jī yù dào bié
毫無顧忌不知夢 泛了黃幾欲道別
fēng liú chéng shāng shāng hén shàng wèi pèi jiàn
風流成傷傷痕尚未佩劍
sī liang zhù qián yán pí juàn bù néng chéng xiàn
思量著前言疲倦不能呈現
fā shì píng dì yì shēng léi huò xū cóng wèi zhēng kāi yǎn
發誓平地一聲雷 或許從未睜開眼
dāng huáng hūn xǐng lái mù sè luò mǎn yún yān
當黃昏醒來 暮色落滿雲煙
xiǎng qǐ guò wǎng shì qíng huái yòu suàn yí yè
想起過往事 情懷又算一夜
fēng huǒ shào nián shí zǎo bǎ jiāng hú chuǎng biàn
風火少年時 早把江湖闖遍
