yǒng hé jiǔ nián suì zài guǐ chǒu
永和九年歲在癸丑
huì wū huì jī shān yīn zhī lán tíng xiū xì shì yě
會於會稽山陰之蘭亭修禊事也
qún xián bì zhì shǎo cháng xián jí
群賢畢至少長鹹集
cǐ dì yǒu chóng shān jùn lǐng mào lín xiū zhú
此地有崇山峻嶺茂林修竹
yòu yǒu qīng liú jī tuān yìng dài zuǒ yòu
又有清流激湍映帶左右
yǐn yǐ wéi liú shāng qū shuǐ liè zuò qí cì
引以為流觴曲水列坐其次
suī wú sī zhú guǎn xián zhī shèng
雖無絲竹管絃之盛
yì shāng yì yǒng yì zú yǐ chàng xù yōu qíng
一觴一詠亦足以暢敘幽情
shì rì yě tiān lǎng qì qīng huì fēng hé chàng
是日也天朗氣清惠風和暢
yǎng guān yǔ zhòu zhī dà
仰觀宇宙之大
fǔ chá pǐn lèi zhī shèng suǒ yǐ yóu mù chěng huái
俯察品類之盛所以遊目騁懷
zú yǐ jí shì tīng zhī yú xìn kě lè yě
足以極視聽之娛信可樂也
fū rén zhī xiāng yǔ fǔ yǎng yí shì
夫人之相與俯仰一世
huò qǔ zhū huái bào wù yán yí shì zhī nèi
或取諸懷抱悟言一室之內
huò yīn jì suǒ tuō fàng làng xíng hái zhī wài
或因寄所託放浪形骸之外
suī qù shè wàn shū jìng zào bù tóng
雖趣舍萬殊靜躁不同
dāng qí xīn wū suǒ yù zàn dé wū jǐ
當其欣於所遇暫得於己
kuài rán zì zú bù zhī lǎo zhī jiāng zhì
快然自足不知老之將至
jí qí suǒ zhī jì juàn qíng suí shì qiān
及其所之既倦情隨事遷
xiàng zhī suǒ xīn fǔ yǎng zhī jiàn
向之所欣俯仰之間
yǐ wéi chén jì yóu bù néng bù yǐ zhī xīng huái
已為陳跡猶不能不以之興懷
kuàng xiū duǎn suí huà zhōng qī wū jìn
況修短隨化終期於盡
gǔ rén yún “ sǐ shēng yì dà yǐ ” qǐ bú tòng zāi
古人云“死生亦大矣”豈不痛哉
měi lǎn xī rén xīng gǎn zhī yóu ruò hé yī qì
每覽昔人興感之由若合一契
wèi cháng bù lín wén jiē dào bù néng yù zhī wū huái
未嘗不臨文嗟悼不能喻之於懷
gù zhī yì sǐ shēng wéi xū dàn qí péng shāng wéi wàng zuò
固知一死生為虛誕齊彭殤為妄作
hòu zhī shì jīn yì yóu jīn zhī shì xī
後之視今亦猶今之視昔
gù liè xù shí rén lù qí suǒ shù
故列敘時人錄其所述
suī shì shū shì yì suǒ yǐ xīng huái qí zhì yī yě
雖世殊事異所以興懷其致一也
hòu zhī lǎn zhě yì jiāng yǒu gǎn wū sī wén
後之覽者亦將有感於斯文
