tuán huā yī shàng xiù huán shì dàn mò piāo sī lǚ
團花衣上秀還是淡墨飄絲縷
yú ròu mǎn zhuō xí bù rú sè wèi xiāng mǎn lóu
魚肉滿桌席不如色味香滿樓
diāo liáng huà dòng wū nán dé fáng qián zhú yì kē
雕樑畫棟屋難得房前竹一棵
jīn pèi yù mǎ xíng qiān lǐ shì fǒu dú dé shū yì jū
金佩玉馬行千里是否讀得書一車
měi rén huán shì měi rén zhǐ shì shǎo le qiān céng qiū
美人還是美人只是少了千層秋
cái zǐ yǐ fēi cái zǐ bǐ mò zhī miáo jīn yín sè
才子已非才子筆墨只描金銀色
gǔ yáo qīng huā fěn cǎi zhī luò de zhī tán zhēn jiǎ shì fēi
古窯青花粉彩只落得只談真假是非
zhī yā màn tiān guǒ shí lèi lèi què méi le gēn jìng de xiāng wèi
枝丫漫天果實累累卻沒了根莖的香味
měi rén huán wǒ měi rén yǎn zhōng yìng chū de nà piàn shuǐ
美人還我美人眼中映出的那片水
cái zǐ gāi shì cái zǐ bǐ xià ào gǔ yíng fēng de sōng
才子該是才子筆下傲骨迎風的松
zhī shǒu qiān qǐ qiān gǔ gēn mài zhī wéi huā kāi bú bài
隻手牽起千古根脈只為花開不敗
qián xíng wàn lǐ yě yào míng bái yuán zì nǎ lǐ lái
前行萬里也要明白源自哪裡來
tuán huā yī shàng xiù huán shì dàn mò piāo sī lǚ
團花衣上秀還是淡墨飄絲縷
yú ròu mǎn zhuō xí bù rú sè wèi xiāng mǎn lóu
魚肉滿桌席不如色味香滿樓
diāo liáng huà dòng wū nán dé fáng qián zhú yì kē
雕樑畫棟屋難得房前竹一棵
jīn pèi yù mǎ xíng qiān lǐ shì fǒu dú dé shū yì jū
金佩玉馬行千里是否讀得書一車
měi rén huán shì měi rén zhǐ shì shǎo le qiān céng qiū
美人還是美人只是少了千層秋
cái zǐ yǐ fēi cái zǐ bǐ mò zhī miáo jīn yín sè
才子已非才子筆墨只描金銀色
gǔ yáo qīng huā fěn cǎi zhī luò de zhī tán zhēn jiǎ shì fēi
古窯青花粉彩只落得只談真假是非
zhī yā màn tiān guǒ shí lèi lèi què méi le gēn jìng de xiāng wèi
枝丫漫天果實累累卻沒了根莖的香味
měi rén huán wǒ měi rén yǎn zhōng yìng chū de nà piàn shuǐ
美人還我美人眼中映出的那片水
cái zǐ gāi shì cái zǐ bǐ xià ào gǔ yíng fēng de sōng
才子該是才子筆下傲骨迎風的松
zhī shǒu qiān qǐ qiān gǔ gēn mài zhī wéi huā kāi bú bài
隻手牽起千古根脈只為花開不敗
qián xíng wàn lǐ yě yào míng bái yuán zì nǎ lǐ lái
前行萬里也要明白源自哪裡來
qián xíng wàn lǐ yě yào míng bái yuán zì nǎ lǐ lái
前行萬里也要明白源自哪裡來
