wū rén wū jǐ wū wù réng xiǎng chéng kěn
於人於己於物仍想誠懇
wū qíng wū lǐ wū shì què bù néng què rèn
於情於理於事卻不能確認
wǒ zhī dào xìng yùn de rén ， dà duō bú huì ， jiān chí bēi guān jié lùn
我知道幸運的人，大多不會，堅持悲觀結論
kě wǒ sì wù sì shuǐ sì fēng de chéng fèn
可我似霧似水似風的成分
hū gāo hū dī hū rán shī wēn
忽高忽低忽然失溫
fǔ kàn zì jǐ ， wǒ de huái yí ， yí cì yòu yí cì jiā shēn
俯瞰自己，我的懷疑，一次又一次加深
wǒ shì shuí ？ shì shuí ？ wǒ mén yòu shì shuí ？
我是誰？是誰？我們又是誰？
xié dài shǎn diàn sì chǔ táo dùn
攜帶閃電四處逃遁
wǒ mén shì bìng wū yā ， wǒ mén shì zì zūn
我們是病烏鴉，我們是自尊
shì hēi yún bǐ bái yún xiāo chén
是黑雲比白雲消沉
xīn shì bú gòu dòng rén ， xíng róng bù néng bī zhēn
心事不夠動人，形容不能逼真
wǒ mén shì hēi yún luò ， luò xià dà yǔ qīng pén
我們是黑雲落，落下大雨傾盆
hài pà yí wàng ， hài pà bèi guò wèn
害怕遺忘，害怕被過問
ài de rén dì shàng le guān huái yě dì shàng dāo rèn
愛的人遞上了關懷也遞上刀刃
qíng jí yǐ shì cán rěn ， huì jí zěn bù shāng shén
情極已是殘忍，慧極怎不傷神
wǒ mén shì yān huā luò ， biàn chéng huī chén
我們是煙花落，變成灰塵
àn chǔ xiōng yǒng ， rén cháo lǐ ān fèn
暗處洶湧，人潮裡安分
měi yì tiān yòng quán fù xīn shén ， nǔ lì xiàng yáng guāng ， kào jìn yí cùn
每一天用全副心神，努力向陽光，靠近一寸
wǒ shì shuí ？ shì shuí ？ wǒ mén yòu shì shuí ？
我是誰？是誰？我們又是誰？
xīn shì duī mǎn mí gōng dà mén
心事堆滿迷宮大門
wǒ mén shì bō lí bēi ， wǒ mén shì huá hén
我們是玻璃杯，我們是劃痕
shì hēi yún fù miàn de shēn fèn
是黑雲負面的身份
yù niàn lǐ méi yǒu huā ， huái niàn lǐ méi yǒu gēn
慾念裡沒有花，懷念裡沒有根
wǒ mén zhǐ shì hēi yún ， kàn shì jiè tài bīn fēn
我們只是黑雲，看世界太繽紛
hài pà děng dài ， hài pà bèi qū fēn
害怕等待，害怕被區分
hài pà nǐ shēng yīn tí xǐng wǒ ， zhè rén jiàn hěn měi
害怕你聲音提醒我，這人間很美
qíng jí yǐ shì cán rěn ， huì jí zěn bù shāng shén
情極已是殘忍，慧極怎不傷神
wǒ mén shì xiù chǐ lún ， bú yuàn chí dùn
我們是鏽齒輪，不願遲鈍
jí shǐ xǐng lái ， bìng bú shì qīng chén
即使醒來，並不是清晨
páng fú tīng zhù nǐ de shēng yīn ， yòng lì jiāng xīn mén ， tuī kāi yí cùn
彷彿聽著你的聲音，用力將心門，推開一寸
