cháng ān ， yǔ yè ， jiǔ jiā
長安，雨夜，酒家
tā jiě xià xì wū shēn hòu de jiàn ， wèn jiǔ jiā xiǎo èr yào le èr liǎng zhú yè qīng 。
他解下繫於身後的劍，問酒家小二要了二兩竹葉青。
jiǔ lóu de jiǎo luò lǐ chuán lái le yí zhèn qín shēng 。
酒樓的角落裡傳來了一陣琴聲。
ér tā duān zhù jiǔ hú jiù jìng ** zài qín nǚ de miàn qián 。
而他端著酒壺就靜**在琴女的面前。
tā lā zhù qín ， tā shuō zhù tā de jiāng hú
她拉著琴，他說著他的江湖
“ nà yì nián ， wǒ chū shè jiāng hú ......”
“那一年，我初涉江湖......”
jiāng hú ， shào nián ， kuài yì ēn chóu
江湖，少年，快意恩仇
tā yǐn xià le zuì hòu yì bēi zhú yè qīng ， tā tíng le qín shēng ， wàng zhù yǔ yè lǐ lí qù de tā 。
他飲下了最後一杯竹葉青，她停了琴聲，望著雨夜裡離去的他。
tā yòu qù le tā de jiāng hú ， zhī shì zhè yí qiè zhī shuō gěi le yí gè tīng bú jiàn de jiǔ jiā qín nǚ ......
他又去了他的江湖，只是這一切只說給了一個聽不見的酒家琴女......
hán tiě jiàn xiù shí jiāng hú shì yòu jī cháo
寒鐵劍 鏽蝕江湖事又幾朝
rèn dāo guāng xiān yì chǎng ēn yuàn rú làng cháo
任刀光 掀一場恩怨如浪潮
cháng ān yè wù shì rén fēi chū shí nián shào
長安夜 物是人非初時年少
shū zhōng hé wèi xiāo yáo
書中何謂逍遙
kě fǒu jiāng shēng sǐ zuǒ jiǔ xiāo
可否將生死 佐酒銷
cǐ shēng sān qiān zuì zuì mèng shǒu zhōng jiàn tā rén dāo
此生三千醉 醉夢手中劍他人刀
céng yāo zhì yǒu bǎ jiǔ cháng huà xiào yīng háo
曾邀摯友 把酒長話 笑英豪
jī shí zài rì yuè tān dé míng lì huáng bái duō shǎo
幾十載日月 貪得名利黃白多少
yǒu jī fēn shì rén cháo
有幾分 世人嘲
tí xià chén qià rú xī xū zàng rù tā cháo
蹄下塵 恰如唏噓葬入他朝
jiǔ zuì shí céng jiàn rú bái hóng bǐ tiān gāo
酒醉時 曾劍如白虹比天高
jiǔ xǐng hòu yáo shǒu piē wàng fēng yǔ hū xiào
酒醒後 搖首瞥望風雨呼嘯
qiě dāng jiāng hú xiāng yāo
且當江湖相邀
cāng hǎi wú shí dìng fú xiù xiào
滄海無時定 拂袖笑
cǐ shēng sān qiān zuì zuì mèng xiá yì wéi jiàn rù qiào
此生三千醉 醉夢俠義為劍入鞘
céng yù xuè hòu sù yī bái páo liǎng xiù pāo
曾浴血後 素衣白袍 兩袖拋
bái yǎn xiàng wáng hóu sàn wǒ qiān bǎi jīn wū jǐng xiàng
白眼向王侯 散我千百金於井巷
yòu zuò hé yōng rén rǎo
又作何 庸人擾
cǐ shēng sān qiān zuì zuì mèng shì fēi qì huǒ fén shāo
此生三千醉 醉夢是非棄火焚燒
céng dǐ fēng máng dāo guāng jiàn luò zhì pò xiǎo
曾抵鋒芒 刀光劍落 至破曉
tí hú jiǔ wèi chóu zhì rèn huàn bēi jiǔ wū zuì hòu
提壺酒味稠 擲刃換杯酒於醉後
zài dǐ jiān yì nián shào
再抵肩 憶年少
【To be continued】
【To be continued】
—————— yì liàn xiān jū chū pǐn ——————
——————逸戀仙居出品——————
