shuí dào chūn yǔ bù zhī juàn
誰道春雨不知倦
wēn rùn gū fén qián cāng xiǎn
溫潤孤墳前蒼蘚
fù wū dào yàn sān liǎng xíng
覆於悼唁三兩行
huàn nà sēn sēn bái gǔ “ yǔ fǒu xīn gān ”
喚那森森白骨“與否心甘”
cǐ shēng rú fú píng piāo yáo làng jì shì jiàn
此生如浮萍飄搖浪跡世間
cāng hǎi kōng zǒng jiē huáng liáng kǔ duǎn
滄海空揔 嗟黃粱苦短
zhěn cè hóng chén qiān fān jǐng
枕側紅塵千番景
wú chǔ dé kū gǔ chéng mián
無處得枯骨成眠
yòu hé yǐ qián chén zhuó gān dǎn
又何以前塵灼肝膽
qià rú chén kē nán yán
恰如陳痾難言
wàng bú niàn réng zhuī xīn jiān
妄不念仍錐心尖
zuì shì nán zhī rén xīn xiǎn
最是難知人心險
zuì shì chéng zhēn mèng lǐ yán
最是成箴夢裡言
diē dàng wū luàn shì wàn qiān
跌宕於亂世萬千
kě fǒu niàn zuò wú xīn le què bǎi bān
可否唸作無心了卻百般
hóng zhú shàng wèi nuǎn
紅燭尚未暖
yòu dé shuí qū yè hán
又得誰驅夜寒
xiǔ mù ruò huì wǒ méi yǎn
朽木若繪我眉眼
suí nǐ fēng yǔ rén jiàn
隨你風雨人間
céng kǒng hóng zhú cháo yǐng dān
曾恐紅燭嘲影單
gū yuè lěng qīng yàn qiě hán
孤月冷清焰且寒
shuí kòu mén sù shǒu chí hóng là
誰叩門 素手持紅蠟
jīng qǐ qiāo wèn shuí rén huán
驚起悄問誰人還
wéi àn yā yīng wǒ “ jiù yán ”
唯暗鴉應我“舊顏”
chī xiǎng suàn jìn tiān dì jiàn
痴想算盡天地間
xún yí zì qíng liǎng zì tān
尋一字情兩字貪
yuàn tiān gōng nán zào líng lóng xīn
怨天工 難造玲瓏心
wéi shǒu yè mù shí ní nán
唯守夜幕時呢喃
“ hé wéi suí yù ér ān ”
“何為隨遇而安”
