hū wén lín jiàn jīng mǎ tí
忽聞林間驚馬蹄
ruò huí shēn yíng miàn gāi zǒu lái jīn lán sù yī
若回身 迎面該走來金蘭素衣
què dé lǐn fēng rú jiàn yì wèn mò bǐ
卻得凜風如劍意問墨筆
tóng dào ér xíng rú hé néng cuò shī sān qiān lǐ
同道而行 如何能錯失三千里
ruò xiá lù féng wū mò lǐ yīng qīng hán xuān huò cóng páng bì
若狹路逢於陌裡 應輕寒暄或從旁避
zuì wú cuò wú fēi shì duì wàng rú lín dí
最無措 無非是對望如臨敵
wú xiū zhǐ shēng sǐ duì lì qiān bǎi huí hè guī juàn fén yù
無休止生死對立 千百回鶴歸卷焚玉
bàn shēn lǎo jiù shāng yí zhī nǐ shǒu zhōng jiàn zuì zhī xī
半身老舊傷痍 只你手中劍最知悉
rú xián lái chá sì sú luò gù shì xià jiǔ
如閒來茶肆俗落故事下酒
zuì yì shāng liè guò shé kǒu
醉一觴 烈過舌口
zài gǔn tǎng yí jiàn fēng hóu
再滾淌 一劍封喉
「 xī rì gù yǒu jiāng hú chéng chóu 」
「昔日故友江湖成仇」
tā fāng shào nián dōu lìng wǒ cōng cōng huí tóu
他方少年都令我匆匆回頭
zuì yóu qí huàn nán shí wǔ rè shāng kǒu lěng tóng shòu
最尤其 患難時捂熱傷口 冷同綬
háng dào guò chǔ ruò wén chūn shāo yīng míng liǔ
行道過處若聞春梢鶯鳴柳
biàn suàn zuò gù dì zhòng yóu
便算作故地重遊
jǔ mù jiàn rèn píng fēng lái chuī xuě gé duàn chūn qiū
舉目間 任憑風來吹雪隔斷春秋
zhí qīng jiàn piān fēng yǐ xiāng sòng zèng lái qiān chuāng yǔ bǎi kǒng
執輕劍偏鋒以相送 贈來千瘡與百孔
mò guài jiù hén xīn shāng yí bìng shōu " zhì jiāo " tài chén zhòng
莫怪舊痕新傷一併收 "至交"太沉重
cuī lán shuāi qín zhé hún yù
摧蘭摔琴折魂玉
yì huǐ yuē wú duān yīn xián xiē duàn jì zǐ qī
一毀約 無端音弦歇斷祭子期
zài wù tàn méi shī jiào lǐ mìng xiāng dǐ
再誤探梅詩窖裡命相抵
bā bài jìn qī ér hòu gè zì nán běi dōng xī
八拜盡欺 而後各自南北東西
ruò xiá lù féng wū mò lǐ yīng qīng hán xuān huò cóng páng bì
若狹路逢於陌裡 應輕寒暄或從旁避
zuì wú cuò wú fēi shì duì wàng rú lín dí
最無措 無非是對望如臨敵
wú xiū zhǐ shēng sǐ duì lì qiān bǎi huí hè guī juàn fén yù
無休止生死對立 千百回鶴歸卷焚玉
bàn shēn lǎo jiù shāng yí zhī nǐ shǒu zhōng jiàn zuì zhī xī
半身老舊傷痍 只你手中劍最知悉
rú xián lái chá sì sú luò gù shì xià jiǔ
如閒來茶肆俗落故事下酒
zuì yì shāng liè guò shé kǒu
醉一觴 烈過舌口
zài gǔn tǎng yí jiàn fēng hóu
再滾淌 一劍封喉
「 xī rì gù yǒu jiāng hú chéng chóu 」
「昔日故友江湖成仇」
tā fāng shào nián dōu lìng wǒ cōng cōng huí tóu
他方少年都令我匆匆回頭
zuì yóu qí huàn nán shí wǔ rè shāng kǒu lěng tóng shòu
最尤其 患難時捂熱傷口 冷同綬
háng dào guò chǔ ruò wén chūn shāo yīng míng liǔ
行道過處若聞春梢鶯鳴柳
biàn suàn zuò gù dì zhòng yóu
便算作故地重遊
jǔ mù jiàn rèn píng fēng lái chuī xuě gé duàn chūn qiū
舉目間 任憑風來吹雪隔斷春秋
zhí qīng jiàn piān fēng yǐ xiāng sòng zèng lái qiān chuāng yǔ bǎi kǒng
執輕劍偏鋒以相送 贈來千瘡與百孔
mò guài jiù hén xīn shāng yí bìng shōu " zhì jiāo " tài chén zhòng
莫怪舊痕新傷一併收 "至交"太沉重
cǐ hòu gān dǎn bù qīng xū
此後肝膽不輕許
mò wèn shuǐ duàn yuè làn chūn ní
莫問水斷月爛春泥
zhī fù tàn sú huà tiān xīn bǐ
只復嘆俗話添新筆
chén fēng bīng tiě cì tàn gǔ pí
沉鋒冰鐵刺探骨皮
yǔ jiù shí gān kǔ gòng tiān dì
與舊時甘苦共天地
jiào zhī qīng hóng yǔ
較之輕鴻羽
rú xián lái chá sì sú luò gù shì xià jiǔ
如閒來茶肆俗落故事下酒
zuì yì shāng liè guò shé kǒu
醉一觴 烈過舌口
zài gǔn tǎng yí jiàn fēng hóu
再滾淌 一劍封喉
「 xī rì gù yǒu jiāng hú chéng chóu 」
「昔日故友江湖成仇」
tā fāng shào nián dōu lìng wǒ cōng cōng huí tóu
他方少年都令我匆匆回頭
zuì yóu qí huàn nán shí wǔ rè shāng kǒu lěng tóng shòu
最尤其 患難時捂熱傷口 冷同綬
háng dào guò chǔ ruò wén chūn shāo yīng míng liǔ
行道過處若聞春梢鶯鳴柳
biàn suàn zuò gù dì zhòng yóu
便算作故地重遊
jǔ mù jiàn rèn píng fēng lái chuī xuě gé duàn chūn qiū
舉目間 任憑風來吹雪隔斷春秋
zhí qīng jiàn piān fēng yǐ xiāng sòng zèng lái qiān chuāng yǔ bǎi kǒng
執輕劍偏鋒以相送 贈來千瘡與百孔
mò guài jiù hén xīn shāng yí bìng shōu " zhì jiāo " tài chén zhòng
莫怪舊痕新傷一併收 "至交"太沉重
