zhè shàng huí shū shuō dào
這上回書說到
zhè yì lún míng yuè qià féng liù yuè fēi xuě
這一輪明月恰逢六月飛雪
shuāng dǎ táo huā huā luò cháng ān yuè rú shuāng
霜打桃花花落長安月如霜
zhè jìn jīng gǎn kǎo de bái miàn shū shēng zhèng shì yù dào le
這進京趕考的白麵書生正是遇到了
zhè shēn shān rù shì xiū xíng de xiǎo hú xiān
這深山入世修行的小狐仙
āi āi néng bu néng shuō diǎn xīn xiān de
哎哎能不能說點新鮮的
zhè liáo zhāi zán mén zǎo jiù tīng nì le
這聊齋咱們早就聽膩了
jīn ér shuō zhè yí duàn
今兒說這一段
kè guān nín kě jiù zhēn méi tīng guò le
客官您可就真沒聽過了
xiǎo èr zài yǔ wǒ wēn jiǔ èr liǎng qiě tīng shū
小二再與我溫酒二兩且聽書
qiān qiū yuè yuè luò wū jiāng
千秋月 月落烏江
yì qǔ jué bié chàng ní cháng
一曲訣別唱霓裳
shí wàn bīng fǔ yuè gōu qiāng
十萬兵 斧鉞勾槍
dāo rèn rú xuě yìng hán guāng
刀刃如雪映寒光
qiě yuǎn wàng shā jī chóng chóng
且遠望 殺機重重
shí wàn xióng bīng shì rú hóng
十萬雄兵勢如虹
wū jiāng pàn chǔ hàn zhēng róng
烏江畔 楚漢崢嶸
qià sì hàn shuǐ kùn jiāo lóng
恰似漢水困蛟龍
zuì wú nài yīng xióng qì gài
最無奈 英雄氣概
kōng liú yú lì zhàn biān sāi
空留餘力戰邊塞
bā qiān qí nán táo yí bài
八千騎 難逃一敗
shì fēi chéng bài zuì wú nài
是非成敗最無奈
yì wǎng xī yí shì qīng kuáng
憶往昔 一世輕狂
bā qiān fēng huǒ zhào luò yáng
八千烽火照洛陽
zuì nán táo ér nǚ qíng cháng
最難逃 兒女情長
shū jiē shàng huí chǔ bà wáng
書接上回楚霸王
zhè huá xià luàn shì chūn qiū
這華夏亂世春秋
dào dà qín yì tǒng jiǔ zhōu
到大秦一統九州
jiāng shān zhàn huǒ běn wú yōu
江山戰火本無憂
què nài hé bào zhèng bù xiū
卻奈何暴政不休
tiān xià hé jiǔ bì fēn
天下合久必分
lí míng zhòng shēng huǒ shēn
黎明眾生火深
zhū hóu sì qǐ luàn le qián kūn
諸侯四起亂了乾坤
yǒu zhè chǔ hàn zhī fēn
有這楚漢之分
tīng zhè shū jiē shàng huí
聽這書接上回
hán shuāng rǎn le jiāng jūn méi
寒霜染了 將軍眉
yī rén sān qiān qīng sī chuí
伊人三千青絲垂
zhī shèng xià tiān yì nán wéi
只剩下天意難違
dāng zuì hòu jǐn shèng háo mài
當最後僅剩豪邁
nà yí jiàn zì wěn qíng zhài
那一劍自刎情債
duàn le qiāng yě cáng le ài
斷了槍也藏了愛
què méi gǎn tà chū wū jiāng wài
卻沒敢踏出烏江外
qiě kàn zhè cán yáng sì xuè
且看這殘陽似血
qiě shā dào shī héng biàn yě
且殺到屍橫遍野
qià féng liù yuè qǐ fēi xuě
恰逢六月起飛雪
què méi rén shuō shì bù jiě
卻沒人說是不解
zhè wàn lǐ jiāng shān shì láo
這萬里江山是牢
nǎ gè yīng háo néng táo
哪個英豪能逃
shēn zài luàn shì shuí xiāo yáo
身在亂世誰逍遙
jiē shì kǔ zhōng zài áo
皆是苦中在熬
áo bú guò rén shì bǎi nián
熬不過人世百年
yì póu huáng tǔ yì chǎng yuán
一抔黃土一場緣
lì shǐ wàng le cāng hǎi sāng tián
歷史忘了滄海桑田
huán huì jì dé nǐ róng yán
還會記得你容顏
zhè qīng shǐ liú xià yì bǐ
這青史留下一筆
zhè lì bá shān xī shì nǐ
這力拔山兮是你
wū jiāng yuè de yīng huā yǔ
烏江月的櫻花雨
zhī huàn le fēng huǒ wàn lǐ
只換了烽火萬里
