yè ， yì wān qīng shí lěng qiáo
夜，一彎青石冷橋
yǐn yuē nà shí jiāng nán fēng mào
隱約那時江南風貌
nǐ mǎ tí shēng jiàn qiāo
你馬蹄聲漸悄
pī wèi jìn shī de páo
披未浸溼的袍
gù dì zhòng yóu ， hé bì děng rén xiāng yāo
故地重遊，何必等人相邀
mèng ， jī xū chén nián wèi dào
夢，幾許陳年味道
yī xī réng shì céng jīng nián shào
依稀仍是曾經年少
shuí jiào wú xīn shēng hèn
誰教無心生恨
shuí jiào hēi bái diān dǎo
誰教黑白顛倒
lái lù jiān áo ， fēn shén mó zhèng xié dào
來路煎熬，分什麼正邪道
yí bù tiān xià nán ráo ， biàn bù xū míng liào
一步天下難饒，便不須明瞭
jiù chéng quán xī líng yí jù jìn le
就成全西陵一炬燼了
shén mó xiāo xiǎo ， mò lù jìn wáng cháo
神魔宵小，末路盡王朝
jūn lín zhī chǔ ， shān hé tòng sù gǎo
君臨之處，山河慟素縞
mò wèn jīn cháo hé shì liáo dǎo lái shí zěn zhī tuì shí cháo
莫問今朝 何事潦倒 來時怎知退時潮
bú yuàn tuì què wú chǔ kě táo kě xī zǎo yǐ bù nián shào
不願退卻無處可逃可惜早已不年少
mò yuàn jīn cháo fēng zhòu lù yáo shì sú nán miǎn yù fěng xiào
莫怨今朝 風驟路遙世俗難免遇諷笑
bǎ nà guò wǎng liǎn qǐ yì piáo yì yǐn ér jìn yǎng tiān xiào
把那過往 斂起一瓢 一飲而盡仰天嘯
liǎn qīng fēng huán rù qiào sàn fā nòng yuè lǒng yún zhào
斂青鋒 還入鞘 散發弄月攏雲罩
huān gē céng yíng ěr ráo shuí zài wǔ zī xuàn kuáng cǎo
歡歌曾 盈耳饒 誰在舞姿眩狂草
yì xián jìn fēng lái sǎo zhuó jiǔ yǐn dé fù zhōng shāo
一弦盡 風來掃 濁酒引得腹中燒
yuè dú zhào kōng tàn liáo jìn dé lún huí nán pò xiǎo
月獨照 空嘆寥 盡得輪迴難破曉
wèn cǐ yì shēng jì mò duō shǎo
問此一生寂寞多少
huái niàn zhī rén qū zhǐ gèng liáo liáo
懷念之人屈指更寥寥
yí jiàn rù qiào ēn hé yuàn
一劍入鞘 恩和怨
zěn kě yì bǐ gōu xiāo
怎可一筆勾銷
huán qiàn yí jù wǒ shēng jūn lǎo
還欠一句我生君老
jǐn xiù tiān xià nǐ què kàn bú dào
錦繡天下你卻看不到
jì rán lái shì tài piǎo miǎo
既然來世太縹緲
bù rú jīn shēng píng diào
不如 今生憑弔
wèn cǐ yì shēng jì mò duō shǎo
問此一生寂寞多少
huái niàn zhī rén qū zhǐ gèng liáo liáo
懷念之人屈指更寥寥
jì rán lái shì tài piǎo miǎo
既然來世太縹緲
bù rú jīn shēng píng diào
不如 今生憑弔
jì rán lái shì tài piǎo miǎo
既然來世太縹緲
bù rú jīn shēng píng diào
不如 今生憑弔
