yōu yōu yōu yōu gǔ xī shuǐ yú ér měi
幽幽幽幽谷溪水魚兒美
tiān tiān tiān tiān lán yōng zhù yàn ér fēi
天天天天藍擁著燕兒飛
xuān chuāng wài měi jǐng kàn dé xīn ér zuì
軒窗外美景看得心兒醉
shén mó dào dé jīng shí zài tài fá wèi
什麼道德經實在太乏味
lì wàn wù bù zhēng xué shàng shàn ruò shuǐ
利萬物不爭學上善若水
kuān róng yǐn rěn shì zǔ xiān de zhì huì
寬容隱忍是祖先的智慧
hòu pái de shī xiōng yòu zài dǎ kē shuì
後排的師兄又在打瞌睡
xiǎng bù tōng wéi hé zǒng shì wǒ chī kuī
想不通為何總是我吃虧
běi míng liú zhuǎn jiàn qì yáng
北冥流轉劍氣揚
zuò wàng xuě fēng yún hào dàng
坐忘雪峰雲浩蕩
chāo rán rù dìng qín xiū máng
超然入定勤修忙
shuí yòu zài shù hòu miàn zhāng wàng
誰又在樹後面張望
yōu yōu yōu yōu gǔ xī shuǐ yú ér měi
幽幽幽幽谷溪水魚兒美
tiān tiān tiān tiān lán yōng zhù yàn ér fēi
天天天天藍擁著燕兒飛
yáo kàn wú biān wú jì yún xiá chéng duī
遙看無邊無際雲霞成堆
bǎi nián lǎo sōng xià tīng nà dí shēng zuì
百年老松下聽那笛聲醉
lái lái qù qù yún wù hé le yòu fēi
來來去去雲霧合了又飛
chuī yì qǔ yōu lán yǐ xī yáng rù shuì
吹一曲幽蘭倚夕陽入睡
dǎn yi dǎn yī xiù jǔ cháng jiàn qí méi
撣一撣衣袖舉長劍齊眉
běi míng liú zhuǎn jiàn qì yáng
北冥流轉劍氣揚
zuò wàng xuě fēng yún hào dàng
坐忘雪峰雲浩蕩
zǐ qì dōng lái níng qīng shuāng
紫氣東來凝青霜
fǔ yǎng rì yuè rèn wú cháng
俯仰日月任無常
shān mén sì fāng xuě máng máng
山門四方雪茫茫
jué dǐng lùn jiàn xiào yì chǎng
絕頂論劍笑一場
shào nián chí chěng qīng yá shàng
少年馳騁青崖上
dǒu luò tiān dì wàn qǐng guāng
抖落天地萬頃光
cè mǎ jiāng hú kàn biàn qiān shān wàn shuǐ
策馬江湖看遍千山萬水
cǐ shēng zuì yǒu xìng néng bìng jiān yì huí
此生最有幸能並肩一回
