mǎ tí shēng shēng dāo guāng cuī rén
馬蹄聲聲 刀光催人
nà nián yún juǎn qǐ fēng chén
那年雲捲起風塵
dàn zhǐ jiàn shí zài fú chén
彈指間 十載浮沉
tiān xià sān fēn yí cùn shān hé
天下三分 一寸山河
ér jīn guī lái qí jú què yǐ zòng héng
而今歸來棋局卻已縱橫
shuō jiǎo nòng fēng yún quán móu lùn
說攪弄風雲權謀論
hé kǔ rén jiàn wú zhì shàn zhì chún
何苦人間無至善至純
mò wèn qián lù xiāo sè
莫問前路蕭瑟
huí shǒu kě yǒu rèn píng shēng
回首可有任平生
zòng rán chén zhōu cè pàn jué chǔ féng shēng hé lái wàn mù chūn
縱然沉舟側畔 絕處逢生 何來萬木春
cháo wén xī sǐ céng niān huā yí shùn
朝聞夕死 曾拈花一瞬
zòng rán qǔ zhōng rén sàn míng yuè yì lěng jiāng hǎi jì yú shēng
縱然曲終人散 明月易冷 江海寄餘生
zhòng lái yě wú hèn píng shān hé yǐ wú chén
重來也無恨 憑山河已無塵
ruò wǒ cháng jiàn chū qiào dāng lì rèn
若我長劍出鞘當利刃
rén jiàn néng fǒu yě zhì shàn zhì chún
人間能否也至善至純
mò wèn qián lù xiāo sè
莫問前路蕭瑟
huí shǒu kě yǒu rèn píng shēng
回首可有任平生
zòng rán chén zhōu cè pàn jué chǔ féng shēng hé lái wàn mù chūn
縱然沉舟側畔 絕處逢生 何來萬木春
cháo wén xī sǐ céng niān huā yí shùn
朝聞夕死 曾拈花一瞬
zòng rán qǔ zhōng rén sàn míng yuè yì lěng jiāng hǎi jì yú shēng
縱然曲終人散 明月易冷 江海寄餘生
zhòng lái yě wú hèn píng shān hé yǐ wú chén
重來也無恨 憑山河已無塵
ruò xīn zhī zài fāng cùn cǐ shēn guī chǔ bú guò wú rén wèn
若心只在方寸 此身歸處 不過無人問
huá zhī chūn mǎn suǒ wǎng pú tí shēng
華枝春滿 所往菩提生
ruò shì wàn lǐ tóng fēng tiān dì wéi rén wǒ yuàn zuò xián rén
若是萬里同風 天地為仁 我願做閒人
zòng rán yì fú shēng xìng wǒ wèi fù shān hé
縱然一浮生 幸我未負山河
