lái qù jiàn wǒ zǒu guò sān qiān shì jiè
來去間 我走過三千世界
bú guò rén jiàn fāng cùn zhī dì
不過人間方寸之地
měi yí cì zhé huā tí bù tà qīng shí
每一次折花 提步踏青石
dōu wú shēng shuō wàn zhǒng bié lí
都無聲 說萬種別離
céng líng xī zài bǐ cǐ bái rì mèng lǐ
曾靈犀 在彼此白日夢裡
dù guò yì shēng ān wěn kuài yì
度過一生安穩快意
dài lí míng jiāng zhì gè zì fù tiān jì
待黎明將至 各自赴天際
jiāng yuē shì cáng zuò xīn dǐ shī
將約誓 藏作心底詩
nà shī zhōng huā kāi le jī cì
那詩中花開了幾次
ruò yǒu xìng wǒ yǔ nǐ shí qǐ tóng yì zhī
若有幸 我與你拾起同一枝
mó suō guò wén lù de cuì ruò yǔ xì mì
摩挲過 紋路的脆弱與細密
biàn chēng gè shí fēn zhī jǐ
便稱個十分知己
huà yǔ jiàn duō zhēn xīn shí yì
話語間多真心實意
lín huī shǒu bù rěn zhé liǔ shuāng xiù tì qì
臨揮手 不忍折柳雙袖涕泣
cháng zhōu yuǎn yuàn lǎo qù huán néng gòng zhāo xī
長舟遠 願老去還能共朝夕
zhī jǐ a jiǔ rú jǐ zhī
知己啊久如己知
jī shí nián gāi jì zuò jī fēn zhī yī
幾十年 該記作幾分之一
cái bú suàn shì hú lún dù rì
才不算是囫圇度日
cóng shí fēng jiàn yuè dào kàn guàn shēng sǐ
從識風見月 到看慣生死
yòu jī rén néng yǒu guān bēi xǐ
又幾人 能有關悲喜
yǒu guò duō shǎo shí fēn zhī jǐ
有過多少十分知己
què mò rán dōu lún wéi kuàng jià yǔ dìng yì
卻默然 都淪為框架與定義
bié shí jiǔ zài wèi shí qǐ tóng yì zhī huā
別時久 再未拾起同一枝花
zuì hòu jìng rú cǐ líng xī
最後竟如此靈犀
shì liú guāng dàn wàng le míng jì
是流光淡忘了銘記
lián xīng dòu yě mó hu lái shí de hén jì
連星斗 也模糊來時的痕跡
nǎ yí chà wàn wù shēng cháng qiǎo rán shēng xī
哪一剎 萬物生長悄然聲息
suì yuè biàn bù kě fú nì
歲月便不可拂逆
zhōng yǒu rì suì yuè xiàng bī
終有日 歲月相逼
lǎo jiù shī piān suí hé liú dōng xī
老舊詩篇 隨河流東西
ruò shuí shě qì huán néng fǒu qiān dòng bēi xǐ
若誰捨棄 還能否牽動悲喜
wǒ de shí fēn zhī jǐ
我的十分知己
