《 tiān xīng chuán shuō 》
《天星傳說》
shì shuí zài wú shēng chǔ mái xià huǒ zhǒng qī dài liáo yuán zhī shì néng gǎi tiān huàn sè
是誰在無聲處埋下火種 期待燎原之勢能改天換色
dāng huǒ guāng chōng jiǔ xiāo yǐn dòng fēng yún biàn huàn
當火光衝九霄 引動風雲變幻
luàn xiàng zhōng dàn chū xīn de chuán shuō
亂象中誕出新的傳說
zài tiān shū shàng quān huà yí gè líng yǔ huò xū kě yǐ ràng rén kàn bú dào rì luò
在天書上圈畫一個囹圄 或許可以讓人看不到日落
dàn dào bù zhǐ sì jiǔ huán cún yí xiàn shēng jī
但道不止四九 還存一線生機
nà yí xiàn wǒ jué duì bù néng fàng guò
那一線我絕對不能放過
jié rán tà rù jīng dōu shào nián yì qì huī chì zǒng wú cuò
孑然踏入京都少年意氣揮斥總無錯
guǎn tā tiān shì huī huán shì lán wǒ zǒu wǒ lù rǔ nài hé
管他天是灰還是藍 我走我路汝奈何
wàn shān hóng biàn yòu yǒu hēi lóng wǔ xī céng lín zhuāng sù guǒ
萬山紅遍又有黑龍舞兮層林妝素裹
xuě hòu chū qíng zhào wǒ tí jiàn zài shàng líng yān gé
雪後出晴 照我提劍再上凌煙閣
cháo yě shì wài hé chǔ bù wén shén shèng yì wú fáng jiāng shān dài yǒu cái rén zhěn gē
朝野世外何處不聞神聖 亦無妨江山代有才人枕戈
cǐ shēn yǐ pī zhī lán shì yào qū jìn xīng chòu
此身已披芝蘭 誓要驅盡腥臭
zhī wéi ràng jìng hú zhòng fàn qīng bō
只為讓鏡湖重泛清波
zài xīng pán shàng pái yì zǔ fèng huáng chí sì zhù quán tóng shì jí guì huán shì dà è
在星盤上排一組鳳凰池 四柱全同是極貴還是大惡
yí niàn rèn cháo zǐ jìn tóng dào zǒu chéng mò lù
一念刃朝紫禁 同道走成陌路
dú lì zhōu tóu shuí yǔ jiǎo shēng xiāng hé
獨立洲頭誰與角聲相和
jié rán tà rù jīng dōu shào nián yì qì huī chì zǒng wú cuò
孑然踏入京都少年意氣揮斥總無錯
guǎn tā tiān shì huī huán shì lán wǒ zǒu wǒ lù rǔ nài hé
管他天是灰還是藍 我走我路汝奈何
wàn shān hóng biàn yòu yǒu hēi lóng wǔ xī céng lín zhuāng sù guǒ
萬山紅遍又有黑龍舞兮層林妝素裹
xuě hòu chū qíng zhào wǒ tí jiàn zài shàng líng yān gé
雪後出晴 照我提劍再上凌煙閣
shì yǒu wú xíng de xiàn qiān dòng mìng xīng fù zuǒ yòu shān hé
世有無形的線牽動命星復左右山河
qí shàng yǒu zhēn yì “ yǔ qí fǔ shǒu bù rú biàn xún tū pò ”
其上有真意 “與其俯首不如遍尋突破”
shì yǒu cáng qiào de jiàn bú jiàn rì yuè què zhēng zhēng ér gē
世有藏鞘的劍不見日月卻錚錚而歌
yáo duì běi dòu gū guāng zhuǎn shùn jí shì wū qiān mò
遙對北斗 孤光轉瞬即逝於阡陌
