wù shēn shēn shān mù lù yǐn lín shēn shēn
霧深深山暮路隱林深深
lù chén chén fēng dī luò huā chén
露沉沉風低落花沉
kōng shān xīn yǔ huì le jī xíng lù rén
空山新雨繪了幾行路人
wǎn zhōng míng yàn shēng shēng
晚鐘鳴雁聲聲
qīng tái lù yòu huá le jī dào xīn hén
青苔路又劃了幾道新痕
shuí de jiǎo bù hé yǔ wén
誰的腳步和雨聞
zhǐ shàng mò hé rǎn le jī dī luò chén
紙上墨荷染了幾滴落塵
yǔ dǎ lí huā shēn bì mén
雨打梨花深閉門
yǐng chéng shuāng gé lián yì dēng
影成雙隔簾一燈
zhè yì zhǎn jiǔ xiāng zǎi xì wén
這一盞酒香仔細聞
jī niǎo jiù lín qíng zuì zhēn
羈鳥舊林情最真
cǐ jiàn zī wèi yǔ shuí rén
此間滋味與誰人
jiāng wǎng shì yì bēi jìn shèng
將往事一杯盡盛
nǐ céng sù shǒu bǎ xiāng fén
你曾素手把香焚
wú ài wú hèn yì wú chēn
無愛無恨亦無嗔
lín chuāng kòng bǐ zuò yǔ shēng
臨窗控筆作雨聲
bǐ nán luò jìng wèi jué yè fēng qīng lěng
筆難落竟未覺夜風清冷
bú wàng de xiāng yīn qīng qīng hēng
不忘的鄉音輕輕哼
guò chuāng shā hū jiàn nǐ bèi yǐng shēn shēn
過窗紗忽見你背影深深
bǐ yí dùn xīn tóu huà yǐ chéng
筆一頓心頭畫已成
máo wū yán xià tóng líng shēng
茅屋簷下銅鈴聲
nǐ bāo de tāng huán yào màn màn děng
你煲的湯還要慢慢等
wǒ jiē guò zhè qīng zhú dèng
我接過這青竹凳
gé lí yāo qǔ wèn lù rén
隔籬邀取問路人
jiǔ xiāng le tāng nóng dé chún
酒香了湯濃得醇
zhè yì wǎn yǐn jìn tán xiào fēng shēng
這一碗飲盡談笑風生
jī niǎo jiù lín qíng zuì zhēn
羈鳥舊林情最真
cǐ jiàn zī wèi yǔ shuí rén
此間滋味與誰人
jiāng wǎng shì yì bēi jìn shèng
將往事一杯盡盛
bēi huān rú yǔ jì mò kōng shān lěng
悲歡如雨寂寞空山冷
wú ài wú hèn yì wú chēn
無愛無恨亦無嗔
qīng fēng jiǎn lǚ gòng cǐ shēng
清風繭縷共此生
