wǒ suǒ wén xīng zǐ shēn shēn rì zǒu yuè chén
我所聞 星子深深 日走月沉
mǒu yì chǔ xíng xiāo gǔ lì jié xíng yì rén
某一處 形銷骨立 孑行一人
dàn jiàn tā shuāng jiàn xuě hǎi zhōng pán shān bēi fù huáng hūn
但見他 霜劍雪海中蹣跚揹負黃昏
què zhuǎn shùn jí bèi rén jiàn shā jìn qīng chūn
卻轉瞬 即被人間殺盡青春
xián tuō yīn dòng jiǔ tán pèng yuè chēng cōng
弦脫音動 酒罈碰月琤瑽
yǔ dí jiè shēng xiǎo zhōu pí pá zèng tián fēng
與笛借聲 小舟枇杷贈甜風
jù sàn yóu xìng jiē zhàng shào nián lǎn cǎi lái rì chóu
聚散由性 皆仗少年懶睬來日愁
gè dào zhēn zhòng huò lǎo lái zài chóng féng
各道珍重 或老來再重逢
ér hòu cháng yè rén jiàn jù qiè wéi xiōng dù shā gū yǒng
而後長夜人間 聚怯為兇 妒殺孤勇
hūn è guī liú chéng dào wǒ nì xíng qí zhōng
昏惡歸流成道 我逆行其中
guǐ yǎn jǔ bì wéi chéng fù yān xīng huǒ tā qià shì huí tóu
鬼魘舉臂圍城 覆淹星火 他恰是回頭
wàn rén zhōng zhī yì yǎn què zú yǐ jiù wǒ
萬人中只一眼 卻足以救我
tiān mù zhāng gài xīng huǒ guāng hé fēng cháng wū
天幕張蓋 腥火光河風長嗚
zhēng zhēng kāi jiàn zhī wēi máng zhào tā guī lù
錚錚開劍 支微茫照他歸路
zòng rán shēn qíng zuì bù kān dí yǔ mò mò qiě yuǎn shū
縱然深情 最不堪敵與陌陌且遠疏
réng qiè xìng xīn dòng bù wǎng xū huó yí dù
仍竊幸 心動不枉虛活一度
zhuǎn shùn sì yǐ nián jiǔ jìng yè yǎn mèi hòu zhì wú mèng
轉瞬似已年久 竟夜魘寐 後至無夢
shù lái yī shí sān suì suì suì yǔ jiù tóng
數來一十三歲 歲歲與舊同
réng fù jiàn bài chūn qiū shān hái shuǐ qū rén jiàn guī yì zhǒng
仍負劍拜春秋 山骸水軀 人間歸一冢
què wū sǐ huī zhī zhōng yòu chóng shēng xiāng féng
卻於死灰之中 又重生相逢
tiān mù zhāng gài yì dǒu xīng zǐ gè xī shū
天幕張蓋 一抖星子各稀疏
zhēng zhēng kāi jiàn yǐn yuè zhào lái tóng guī lù
錚錚開劍 引月照來同歸路
zài yù jiù chéng suī dào mǒu qiáng tóu tán jiǔ bù rú gù
再遇舊城 雖道某牆頭壇酒不如故
què qiè xìng shì cǐ shí wéi tā yì rú chū
卻竊幸 是此時唯他一如初
wàn xìng shì míng yuè lǎo qù qián biàn xiāng yōng
萬幸是 明月老去前便相擁
cháo xī fēng qù hōng hōng liè liè cí guī píng yōng
潮息風去 轟轟烈烈辭歸平庸
ruò dài lái rì duì kàn bái tóu xián wèn huán yǒu hàn fǒu
若待來日 對看白頭閒問還有憾否
dìng rán dá wéi shǎo shí qíng dòng què jù jiǔ
定然答 唯少時情動卻拒酒
