wǒ yuán yào áng yáng dú bù tiān xià
我原要昂揚獨步天下
nài hé què rěn rǔ cáng wū wū ní
奈何卻忍辱藏於汙泥
wǒ mèng zài chì zhà fēng yún
我夢在叱吒風雲
què wú nài kǔ hòu shí jī
卻無奈苦候時機
tú zhōng biàn shì jīng jí
途中遍是荊棘
wǒ běn lái xiǎng dàn bó tuì chū jiāng hú
我本來想淡泊退出江湖
nài hé què bù gān wǎng cǐ yì shēng
奈何卻不甘枉此一生
yí niàn xiǎng zì zài zì dé
一念想自在自得
yí niàn tān lì gōng lì yè
一念貪立功立業
huī shǒu zhē yún bì tiān yìng gǔ ào lì shì jiàn
揮手遮雲蔽天 硬骨傲立世間
wǒ ruò yào hóng hún tún jué yì chēng háo
我若要鴻餛飩決意稱豪
hé fáng piāo yáo yǔ zhòng shēng guò zhāo
何妨飄搖與眾生過招
wǒ huī jiàn biàn yào jiāng shān dàng qǐ wàn zhàng jīng tāo
我揮劍便要江山 蕩起萬丈驚濤
wǒ zì mìng jié chěng zhī zhēng tiān gāo
我自命桀騁只爭天高
luàn shì fēng bào nán rǎo wǒ fēn háo
亂世風暴難擾我分毫
xiān xuè huá luò zuǐ jiǎo yě zhī qīng miè yí xiào
鮮血滑落嘴角 也只輕蔑一笑
zuì céng lóu yǎng tiān xiào fēng yuè liáo cǎo
醉層樓 仰天笑 風月潦草
wǒ zhōng wú rén bù xiǎo
我終無人不曉
yún zhāo zhāo xīn xiāo xiāo qiě míng jīn cháo
雲昭昭 心蕭蕭 且鳴今朝
shuí jiào xiāo mò guài wǒ dāo
誰叫囂莫怪我刀
wǒ běn lái xiǎng dàn bó tuì chū jiāng hú
我本來想淡泊退出江湖
nài hé què bù gān wǎng cǐ yì shēng
奈何卻不甘枉此一生
yí niàn xiǎng zì zài zì dé
一念想自在自得
yí niàn tān lì gōng lì yè
一念貪立功立業
huī shǒu zhē yún bì tiān yìng gǔ ào lì shì jiàn
揮手遮雲蔽天 硬骨傲立世間
wǒ ruò yào hóng hún tún jué yì chēng háo
我若要鴻餛飩決意稱豪
hé fáng piāo yáo yǔ zhòng shēng guò zhāo
何妨飄搖與眾生過招
wǒ huī jiàn biàn yào jiāng shān dàng qǐ wàn zhàng jīng tāo
我揮劍便要江山 蕩起萬丈驚濤
wǒ zì mìng jié chěng zhī zhēng tiān gāo
我自命桀騁只爭天高
luàn shì fēng bào nán rǎo wǒ fēn háo
亂世風暴難擾我分毫
xiān xuè huá luò zuǐ jiǎo yě zhī qīng miè yí xiào
鮮血滑落嘴角 也只輕蔑一笑
zěn gān xīn kùn wū fán shēn gǒu yán cán chuǎn
怎甘心困於凡身 苟延殘喘
hé bú qù tòng yǐn kuáng huān shě mìng yí zhàn
何不去痛飲狂歡 捨命一戰
shèng míng xiǎng chè tiān dì jiàn
盛名響徹天地間
yǐn zhòng shēng fǔ shǒu xiàng chuán cái wú hàn
引眾生俯首相傳 才無憾
wǒ zhì zài yì míng jīng tiān bù dú bēi tàn
我志在一鳴驚天 不獨悲嘆
bù wéi ài hèn shì jiū chán kuài yì jiāng shān
不為愛恨事糾纏 快意江山
què wú nài zhōng nán táo sù mìng zhī bàn dú yǐng lán shān
卻無奈終難逃宿命之絆 獨影闌珊
wǒ ruò yào hóng hún tún jué yì chēng háo
我若要鴻餛飩決意稱豪
jí shǐ wú wèi yǔ zhòng shēng guò zhāo
即使無畏與眾生過招
kě jī rén néng dìng jiāng shān bú bèi fēng yān zhuó shāo
可幾人能定江山 不被烽煙灼燒
yì shēng xiǎng rú yīng líng yún jiǔ xiāo
一生想如鷹凌雲九霄
què wàng tiān gāo yǒu bú jìn fēng bào
卻忘天高有不盡風暴
kě chēn niàn yǐ chéng láo fú shēng bù dé guī cháo
可嗔念已成牢 浮生不得歸巢
