rén shēng guò bàn cái jiàn jiàn rù xì
人生過半才漸漸入戲
shào nián bù liǎo qíng yì wǎng shì yòu bù tí
少年不了情誼 往事又不提
tǎo jiǔ kè bái yī piān piān rù xí
討酒客 白衣翩翩入席
chī chī xiào ér bù yǔ yì xiāng shēn qíng jǔ bēi yǐn bú jìn
痴痴笑而不語 一廂深情舉杯飲不盡
cháng yè màn màn péi yuè liàng zài wū dǐng
長夜漫漫陪月亮在屋頂
bō kāi yún shù xīng xīng jiù shì qíng chóu hū yuǎn yòu hū jìn
撥開雲數星星 舊事情愁忽遠又忽近
zì gǔ yǒu duō shǎo yīng xióng háo jié néng gòu
自古有多少英雄豪傑能夠
yǐ shēng sǐ dǔ dé guò ài hèn de shū yíng
以生死賭得過 愛恨的 輸贏
qiú yì bēi xiāo yáo zuì xiāng yí tí yì bǐ gù rén tóng guī qù
求一杯逍遙醉相宜 題一筆故人同歸去
bú guò shì tiāo gè zì jǐ xǐ huān de jié jú
不過是挑個自己喜歡的 結局
wèn yí jù lián huā de bēi xǐ duàn yì bǐng qì jiàn rù qīng ní
問一句蓮花的悲喜 斷一柄棄劍入青泥
liǎo liǎo xīn shì zhī bú fù zhòng shēng ér yǐ
了了心事只 不負眾生 而已
xiá lù hòu xiāng féng yáo yáo wú qī
狹路後相逢遙遙無期
tiān dì bǎi wú jìn jì yǒu yuán zì xiāng jù
天地百無禁忌 有緣自相聚
jiǔ bìng zhě chéng yī réng bù kě zì yī liǎo liǎo shàn yán zì qī
久病者成醫仍不可自醫 了了善言自欺
yí xiào mǐn ēn chóu yuán dōu wàng jì
一笑泯恩仇緣都忘記
cháng yè màn màn péi yuè liàng zài wū dǐng bō kāi yún shù xīng xīng
長夜漫漫陪月亮在屋頂 撥開雲數星星
jiù shì qíng chóu hū yuǎn yòu hū jìn
舊事情愁忽遠又忽近
zì gǔ yǒu duō shǎo yīng xióng háo jié néng gòu
自古有多少英雄豪傑能夠
yǐ shēng sǐ dǔ dé guò ài hèn de shū yíng
以生死賭得過 愛恨的 輸贏
qiú yì bēi xiāo yáo zuì xiāng yí tí yì bǐ gù rén tóng guī qù
求一杯逍遙醉相宜 題一筆故人同歸去
bú guò shì tiāo gè zì jǐ xǐ huān de jié jú
不過是挑個自己喜歡的 結局
wèn yí jù lián huā de bēi xǐ duàn yì bǐng qì jiàn rù qīng ní
問一句蓮花的悲喜 斷一柄棄劍入青泥
liǎo liǎo xīn shì zhī bú fù zhòng shēng ér yǐ
了了心事只 不負眾生 而已
qiú yì bēi xiāo yáo zuì xiāng yí tí yì bǐ gù rén tóng guī qù
求一杯逍遙醉相宜 題一筆故人同歸去
bú guò shì tiāo gè zì jǐ xǐ huān de jié jú
不過是挑個自己喜歡的 結局
wèn yí jù lián huā de bēi xǐ duàn yì bǐng qì jiàn rù qīng ní
問一句蓮花的悲喜 斷一柄棄劍入青泥
liǎo liǎo xīn xīn shì zhī bú fù zhòng shēng ér yǐ
了了心心事只 不負眾生 而已
